Duidelijkheid over privévlucht: Vragen blijven openstaan terwijl LAR in het gelijk stelt bij informatieverzoek
De discussie rondom de officiële reis van minister Gerlien Croes per privévliegtuig naar Curaçao blijft toenemen. Terwijl de bewindspersoon volhoudt dat zij geen enkele verplichting heeft om verantwoording af te leggen over haar privé-uitgaven, denken formele instanties zoals de Bestuursrechterlijke Jurisprudentie (LAR) hier anders over.
In een recente verklaring op haar Facebookpagina koos minister Gerlien Croes ervoor om de focus van het debat te verleggen, door te suggereren dat het Parlement zover wil gaan dat ze controleert hoe zij haar persoonlijke salaris uitgeeft. Dit argument gaat echter voorbij aan het daadwerkelijke punt van discussie.
Niemand vraagt de minister om haar bank saldo te laten zien, waar ze haar kleding koopt of hoe ze haar persoonlijke inkomen beheert. De centrale vraag blijft transparant en consistent: Wie heeft de privévlucht betaald of gefaciliteerd die zij gebruikte om naar Curaçao te reizen in het kader van een officiële functie. Het is de PFLICHT van elke minister om verantwoording af te leggen aan de Staten van Aruba.
Een kritisch element in deze zaak is dat de kwestie de sfeer van een simpel politiek debat tussen partijen is ontstegen. Volgens openbaar beschikbare informatie heeft de Bestuursrechterlijke Jurisprudentie (LAR) een duidelijk advies gegeven: de opgevraagde informatie moet worden overgedragen.
In deze context toont de uitspraak van de minister — “ik heb geen enkele plicht om ze te geven” — de brutaliteit, arrogantie en het gebrek aan fatsoen van deze bewindspersoon, die pretendeert te kunnen doen wat ze wil met het geld van het volk, op elk gewenst moment en op elke manier voor werk te reizen ZONDER verantwoording af te leggen aan het Parlement, dat het orgaan is dat de ministers van Aruba controleert om misbruik van het geld van Land Aruba te voorkomen.
Een minister draagt openbare verantwoordelijkheid, en wanneer het gaat om de uitoefening van een ambt, is transparantie geen vrijwillige optie en geen straf, maar een democratische PFLICHT. Kritische vragen betekenen niet automatisch een beschuldiging van corruptie, maar de plicht die de bewindspersoon heeft om de waarheid te spreken en deze niet te verbergen. Wellicht is de minister door deze privévluchtsituatie niet langer ministerieel verantwoordelijk te houden / niet langer ministerabel? Misschien is dit haar angst en blijft ze daarom verbergen?
Om deze zaak netjes af te sluiten en alle twijfel weg te nemen, blijven de kernvragen als volgt:
• Wanneer is er betaald?
• Hoeveel is er betaald?
• Aan wie is er betaald?
De snelste en meest effectieve manier voor een bestuurder om integriteit te tonen, is door op deze punten te antwoorden, in plaats van het doel van de discussie naar een andere richting te verplaatsen zonder in de spiegel te kijken. Duidelijkheid is de enige weg om zo’n zaak af te sluiten.
Daarnaast, als de bewindspersoon deze drie vragen niet kan beantwoorden, wie kan Minister Gerlien Croes dan nog vertrouwen met de begroting van Land Aruba, het beheer van Land Aruba, de onderhandelingen van Land Aruba en de HOFA?