Voor wie de politiek van dichtbij volgt, is het belangrijk om de situatie te analyseren zonder politieke blindheid. Vanuit de basis van de AVP en ook onder de wijkleiders van de partij uiten velen hun teleurstelling, maar blijven ze met respect en rust spreken. Ze erkennen dat Mike Eman een geweldig mens is, iemand met een hart voor mensen, maar dat hij niet functioneert als een goede leider in vergelijking met zijn voorgangers, die altijd probeerden te dialyseren en het volk en de partijideologie altijd vooropstelden.
Helaas hebben velen het gevoel dat Mike Eman de visie en het karakter van de AVP-partij al sinds 2016 is kwijtgeraakt. Destijds begon een interne strijd binnen zijn eigen partij en kabinet—een strijd om macht, jaloersheid en egoïsme waarbij sommigen elkaar met de nek aankeken.
Interne breuk en het vertrek van sleutelfiguren
Op die momenten koos Mike Eman ervoor om zich er niet mee te bemoeien, waardoor de machtsstrijd en de trots een ernstige breuk veroorzaakten die resulteerde in:
• Het vertrek van Otmar Oduber.
• De arrestatie van Paul Croes.
• Het onderzoek naar en de daaropvolgende arrestatie van Benny Sevinger.
Dit werd gevolgd door een open oorlog tussen de jongeren en de ouderen van de partij, waardoor figuren als Gerlien Croes en Ryçond Raylond Santos do Nascimento er eveneens voor kozen om de partij te verlaten. Elk van hen liet weten geen deel te kunnen uitmaken van een groepering waarin de leider zijn rol en verantwoordelijkheid niet neemt, maar de oude politiek zijn gang laat gaan. Destijds werd de breuk duidelijk tussen de groep van Gerlien Croes en Ryçond Raylond Santos do Nascimento tegenover Mike de Meza.
Later richtte Gerlien Croes haar eigen partij op —welke fungeert als een afsplitsing/dependance van de AVP-partij— waarbij een groep van de AVP zich aansloot bij Gerlien Croes om de partij FUTURO te creëren; praktisch gezien is de partij FUTURO een vleugel van de AVP. Ook Ryçond Raylond Santos do Nascimento richtte een eigen partij op met een eigen identiteit.
Huidige situatie en de leiderschapsuitdaging
Vandaag de dag, door de ironie van het leven, gaan de problemen door, dit keer tussen “Mike en Mike”. Dit toont aan dat een van de hoofdredenen voor Eman’s terugtreden het gevoel is dat hij geen controle meer heeft over de partij. Veel mensen binnen de basis van de AVP beginnen eveneens zijn leiderschap te bekritiseren en zeggen dat de tijd gekomen is voor hem om een stap terug te doen, na 10 jaar van constante strijd met interne situaties van trots, jaloezie en egoïsme die niet langer haalbaar zijn voor de partij.
Het is waar dat de AVP er altijd in is geslaagd om jongeren op de lijst voor te bereiden, maar velen vragen zich af of de volgende leider die Mike Eman probeert te pushen niet te jong is om zo’n grote partij te dragen en over te nemen. Of is er al sprake van gelobby zodat Geoffrey Wever voor de tweede keer de overstap maakt en, net zoals hij de RAIZ-partij verliet, deze keer ook de FUTURO-partij zal verlaten om leider van de AVP te worden, waarbij de twee partijen RAIZ en FUTURO in de doofpot worden achtergelaten?