Tijdens recente parlementaire vergaderingen werd het debat over het functioneren van minister Gerlien Croes gekenmerkt door scherpe kritiek, waarbij haar optreden werd vergeleken met het verkopen van vis op de markt. Het Parlement werd een podium waar de presentatie van projecten meer leek op promotie om acht maanden regeren te rechtvaardigen, terwijl zelfs een blinde kon zien en een dove kon horen dat het om projecten ging die al in uitvoering waren en zich bevonden in een fase waarin elke regering normaal gesproken tot implementatie overgaat.
Vanaf het begin werd de AVP–FUTURO-regering omschreven als instabiel. Desondanks wist zij verschillende projecten te presenteren zonder erkenning te geven aan degenen die deze oorspronkelijk hadden opgestart. Volgens de oppositie eigent minister Gerlien Croes zich daarmee het werk van anderen toe. Veel van deze projecten waren al in voorbereiding en maakten deel uit van een doorlopend bestuursproces, en kunnen daarom niet exclusief aan de huidige regeerperiode worden toegeschreven, maar eerder aan eerdere regeringen.
Daarnaast is de financiële ruimte die de uitvoering van projecten nu mogelijk maakt het resultaat van jaren van verantwoord financieel beleid door de voormalige minister van Financiën, Xiomara Maduro. Dit verklaart hoe Aruba kan beschikken over voldoende begrotingsruimte voor investeringen in de begroting van 2026.
Aan het einde van het jaar, met nog slechts enkele weken tot de afsluiting van 2025, moet het Parlement belangrijke wetgeving behandelen die de koers van het land Aruba zal bepalen. De eerste vergadering richtte zich op de LIM-wet, een voorstel dat volgens verschillende officiële adviesorganen tekortkomingen bevatte, met name wat betreft de verdeling van ministeriële portefeuilles. Ondanks deze waarschuwingen werd de wet aangenomen.
De tweede vergaderdag betrof een aanvullende zitting, waarin vragen werden gesteld over het gebrek aan transparantie van minister Croes. Parlementariërs gaven aan dat de minister het Parlement, als democratisch controleorgaan van de regering, niet altijd volledig of tijdig informeert. Dit werd gezien als een gebrek aan respect voor de constitutionele rol van het Parlement en voor de kiezers die hun vertegenwoordigers hebben gekozen.
Ook werd kritiek geuit op de verplichting tot transparantie met betrekking tot dienstreizen, die duidelijk moeten worden verantwoord als dienend aan het belang van het Arubaanse volk. Het is de plicht van iedere politicus om hierover duidelijkheid te verschaffen, en in dit geval laat minister Gerlien Croes dat na. Er zijn aanwijzingen dat er een officiële klacht is ingediend bij het Openbaar Ministerie om minister Gerlien Croes te laten onderzoeken, gezien het gebrek aan transparantie en het daardoor ontstane wantrouwen in haar integriteit.
Tot slot werd benadrukt dat bestuur een continu proces is en dat nationale projecten het resultaat zijn van langetermijnplanning en niet van enkele maanden regeren. Toch blijft het beeld bestaan van minister Gerlien Croes die drie dagen lang in het Parlement schreeuwt alsof zij vis verkoopt op de markt.