Afgelopen vrijdag vond in het Embassy Suites Hotel een informatiesessie plaats over de Rijkswet HOFA.
Na maanden van stilte, waarin de regering AVP–Futuro het Parlement van Aruba passeerde en rechtstreeks naar de Rijksministerraad in Den Haag stapte om te beweren dat Aruba “consensus” had bereikt over de wet, kwam de regering eindelijk naar buiten met informatie — maar niet de volledige waarheid. Achter gesloten deuren probeerde men het volk gerust te stellen, terwijl men bang leek voor de werkelijke feiten.
De drie kopstukken van de Arubaanse regering — premier Mike Eman, minister Gerlien Croes en minister Geoffrey Wever — verschenen voor het eerst gezamenlijk in het openbaar en hielden daarna een persconferentie waarin zij verklaarden dat “alles goed en positief” was.
De realiteit was echter heel anders.
Veel belanghebbenden die volgens de uitnodiging aanwezig hadden moeten zijn, kregen géén uitnodiging.
De zaal zat vooral vol met aanhangers van de regering — volgelingen en partijgenoten van AVP–Futuro.
De oppositiepartijen MEP en PPA waren niet uitgenodigd, net als verschillende vakbonden en belangenorganisaties. Zelfs de media waren uitgesloten, waardoor geen enkele journalist vragen kon stellen om het volk eerlijk te informeren over de inhoud van de wet.
Tijdens de sessie werden verschillende vragen gesteld; enkele werden beantwoord, maar de meerderheid bleef onbeantwoord.
Dat zorgde voor grote frustratie in de zaal, waarbij meerdere aanwezigen vroegtijdig vertrokken.
De presentatie van de Rijkswet HOFA in Embassy Suites bleek vooral een toneelstuk, bedoeld om een façade van transparantie te creëren, terwijl de echte inhoud verborgen bleef.
Er was geen live-uitzending, geen onafhankelijke pers, en geen open discussie — een zorgwekkend gebrek aan transparantie over een wet die Aruba’s autonomie diepgaand kan beïnvloeden.
Onze redactie ontving daarna meerdere signalen van teleurstelling en verontwaardiging.
Velen uitten hun onbegrip over het feit dat premier Mike Eman, wiens familie — zijn grootvader, vader en broer — juist had gestreden voor Aruba’s autonomie, nu lijkt toe te staan dat deze wordt uitgehold.
Minister Geoffrey Wever werd bekritiseerd voor zijn vermeende drang naar geld en invloed.
Als voormalig advocaat in PPP-projecten (Publiek-Private Samenwerkingen) uit het verleden, die Aruba in zware schulden hebben gebracht en leidden tot het eerste Koninklijk Besluit (KB) tegen het land, wordt hij nu opnieuw gezien als een sleutelfiguur in controversiële financiële plannen.
Veel aanwezigen herinnerden zich hoe Mike Eman destijds zelfs “in hongerstaking” ging bij het Kabinet van de Gouverneur, terwijl hij nu zelf lijkt te vergeten waarvoor toen gestreden werd.
Volgens meerdere aanwezigen heeft minister Gerlien Croes tijdens de sessie een zwakke indruk achtergelaten.
Zij leek onvoldoende kennis te hebben van de Rijkswet HOFA, sprak vooral vanuit gevoel in plaats van inhoud, en gaf het beeld dat zij de wet niet had gelezen of begrepen.
Voor velen in de zaal was haar optreden een bron van schaamte en teleurstelling, een duidelijk signaal van de zwakke voorbereiding binnen de regering.
De bijeenkomst in Embassy Suites eindigde niet met duidelijkheid, maar met meer wantrouwen, verdeeldheid en teleurstelling bij het Arubaanse volk.