Kosten van levensonderhoud, toerisme, gezondheidszorg, openbaar vervoer en veiligheid — alles verkeert in crisis. Het overschot is 700 miljoen. De actie is nul.
Als parlementslid heb ik de plicht om klare taal te spreken. Er teisteren 5 crises ons land, terwijl een volledig zwijgende regering overal alleen maar lintjes staat door te knippen.
De realiteit waarin het volk van Aruba vandaag de dag leeft, is geen politieke overdrijving. Het is een dagelijkse realiteit —bij de benzinepomp, bij de kassa in de supermarkt, in de wachtkamer van het ziekenhuis, onze mensen voelen het. De regering heeft de middelen; wat hen ontbreekt is de wil en de betrokkenheid bij u.
Kosten van Levensonderhoud en Koopkracht
De meest acute crisis waarmee het volk te maken heeft, is de voortdurende stijging van de kosten van levensonderhoud en het verlies van koopkracht. Elke dag voelt de burger de klap van de prijzen: gas, benzine en diesel zijn in prijs gestegen, terwijl de levensmiddelen in de supermarkt onbetaalbaar zijn. De Centrale Bank van Aruba (CBA) heeft opnieuw aan de bel getrokken over de stijgende inflatie, terwijl minister Wever nalaat om concrete oplossingen te presenteren om gezinnen verlichting te bieden.
Onzekerheid in de Toeristensector
Over het thema van de UTV- en ATV-exploitanten bekritiseerde Oduber het gebrek aan aandacht van de regering, die ervoor koos het brood van meer dan 1000 moeders en vaders in gevaar te brengen. Het besluit om de hoofdroute 50 dagen voordat de rechtszaak van Aruba Birdlife Conservation voor de rechter zou beginnen te sluiten, heeft een ernstige economische impact gehad op de sector. Oduber merkte op dat er tot op de dag van vandaag geen definitieve oplossing is, omdat er slechts een intentieverklaring is getekend. Dit is volstrekt onbegrijpelijk. Het Parlement heeft zijn standpunt kenbaar gemaakt over de problematiek met touroperators, waarbij we het unaniem eens waren en de regering dringend hebben verzocht om binnen de kaders van de wet een concrete oplossing op korte termijn te presenteren.
Financiële en Operationele Crisis in het Horacio Oduber Hospitaal
De situatie in het Horacio Oduber Hospitaal (HOH) is uiterst ernstig vanwege een maandelijks tekort van 1,6 miljoen florin, een financiële crisis die de zorg voor verzekerden rechtstreeks treft. Als gevolg van deze situatie zijn operatiekamers gesloten, is de levering van essentiële medicijnen y medische hulpmiddelen stopgezet, en zijn er ernstige problemen op vitale afdelingen zoals Endoscopie en Dialyse.
Ondanks dat minister Wyatt-Ras al sinds februari 2026 op de hoogte is van deze situatie, koos zij ervoor om te zwijgen en de urgentie te negeren. Nadat de directie van het ziekenhuis, vakbond ABV en de specialisten aan de bel trokken, beperkte de minister zich tot een opgenomen boodschap waarin een onderzoek werd aangekondigd, zonder enig actieplan of concrete oplossing voor deze gezondheidscrisis te presenteren.
Crisis bij Arubus en Verkeerde Prioriteiten van de Regering
Arubus verkeert in crisis en heeft om extra fondsen gevraagd voor haar werknemers, maar minister Dowers heeft gezegd dat er GEEN geld is. Dit is onbegrijpelijk gezien het feit dat de regering opschept over een financieel overschot van 700 miljoen florin. Terwijl fondsen aan het nationale openbaarvervoerbedrijf worden geweigerd, is er wel budget om één adviseur 14.000 florin per maand te betalen voor slechts 4 uur werk, en een andere adviseur 17.500 florin per maand. De prioriteiten van deze regering liggen volkomen verkeerd.
Toenemende Onveiligheid terwijl Regering Bezuinigt op Justitie
Als kers op de taart kampt Aruba met een alarmerende golf van onveiligheid. Gevallen van moord, overvallen, diefstal en joyriding steken overal op ons eiland weer de kop op. Terwijl de criminaliteit stijgt, blijft minister Dowers afwezig en in een totaal stilzwijgen gehuld.
Ondanks dat de regering opschept over een overschot van 700 miljoen florin, is het korps politie meegedeeld dat er geen middelen zijn voor bodycams en is er zelfs 10% bezuinigd op de begroting van Justitie. Aruba leeft in grote onzekerheid, waar de burger zich niet langer veilig voelt en waar het duidelijk is dat deze regering geen enkel actieplan, richting of leiderschap heeft om de criminaliteit te bestrijden.
Vijf verschillende crises, één enkele oorzaak: een regering die geld heeft maar geen plan, die een overschot heeft maar geen oplossingen, die de eer kreeg om de stem van het volk te verdedigen, maar er elke dag voor kiest om te zwijgen en weg te kijken wanneer het volk om gehoor vraagt.
Het volk van Aruba vraagt niet om wonderen. Ze vragen om wat deze regering heeft beloofd: eerlijkheid, transparantie, geld in hun zakken en actie!