De verantwoordelijkheid van het bestuur en het parlement bewandelt de juiste weg. In een kritische verklaring stelt jurist en voorzitter van stichting SIKI, Jayburtt Dijkhoff, de vraag of wij onszelf wel respecteren als Arubanen. Hij maakt duidelijk dat de politieke functie hier op Aruba, gewoon in eigen huis – te weten de eigen regering van Aruba en het Parlement zelf – hun verantwoordelijkheid moet nemen. Het is te betreuren dat het parlement van Aruba nog steeds met de armen over elkaar zit en de regering van Aruba nog altijd niet eist dat de LIM-wet wordt aangepakt voor een gezondere bestuursstructuur.
De rol van de gouverneur en het geldbeheer Dijkhoff brengt naar voren dat de gouverneur de vertegenwoordiger is van koning Willem-Alexander uit Nederland, en dat zijn post geen politieke functie is; zijn functie is symbolisch voor de eenheid van het koninkrijk. Hij legt uit dat de gouverneur pas optreedt wanneer er sprake is van een mensenrechtenschending, of van iets dat Nederland Drastisch raakt.
Maar de politieke functie bevindt zich hier op Aruba zelf, bij onze eigen regering en ons eigen parlement. Als nu noch de regering noch het parlement iets doet om de verdeling van portefeuilles op te lossen en af te ronden, en het parlement niet bevraagt waarom portefeuilles nog niet zijn verdeeld, waarom er nog steeds geen duidelijkheid en transparantie is over waarom, of wie er wordt benoemd tot minister-president, of er nog steeds steun is van het parlement en of er nog steeds een mandaat van het volk is. Wat gebeurt er met het geld van het Arubaanse volk?
De kwestie rondom geld en de BISA-gelden Dijkhoff wijst erop dat men niet weet wat er met het geld gebeurt; overigens zegt het CAFT dat er verschillende miljoenen zijn die de regering van Aruba niet gebruikt of investeert, terwijl er tal van problemen zijn die opgelost moeten worden. Het volk van Aruba moet ontwaken uit zijn slaap. Hoewel verschillende mensen bang zijn en aangeven dat ze de politiek willen verlaten, is de realiteit toch dat we allemaal in de politiek zitten, omdat de politiek ons elke dag individueel raakt.
De politiek raakt ons elke dag; elke stichting, elke vereniging, elke plek die om subsidie vraagt, wordt beïnvloed. Het is uiterst belangrijk, want hoewel we denken dat jij als burger eens in de vier jaar je stem kunt gebruiken, kunnen we altijd gebruikmaken van ons recht om te bevragen als we onze stem niet gebruiken om kritisch te zijn en niet blindelings te vertrouwen, maar om te vragen waarom leiders bepaalde beslissingen nemen en waarom dergelijke beslissingen worden genomen.
