Eenheid Werkzaam Maken voor Onze Gedeelde Welvaart
Beste St. Martiners, inwoners van ons geliefde eiland, broeders en zusters,
Fijne St. Maarten-dag!
Op deze St. Maarten-dag 2026 vieren we meer dan een grensloos grondgebied; we vieren een unieke, veerkrachtige geest die boven administratieve grenzen uitstijgt. Deze dag getuigt van de wijsheid van onze voorouders, die een vreedzaam, gezamenlijk bestaan wisten te smeden. Toch moeten we onszelf eerlijke vragen stellen en de waarheid onder ogen zien.
Is onze eenheid slechts een symbool, of is zij een actief middel voor vooruitgang en financiële verantwoordelijkheid? Leven wij werkelijk de eenheid die onze voorouders dagelijks toonden, of roepen wij die slechts plechtig uit op één dag van de 365?
Te lang is het idee van eenheid vooral als cultureel of historisch erfgoed beschouwd. In 2026, nu we geconfronteerd worden met wereldwijde economische druk en de voortdurende dreiging van klimaatinstabiliteit, ben ik van mening dat we die eenheid moeten verheffen tot een bindend, operationeel principe — een leidraad voor hoe we ons eiland besturen, onze beperkte middelen besteden en investeren. Ons lot is inderdaad één, dat is onmiskenbaar, maar helaas weerspiegelen onze financiële strategieën aan beide kanten van het eiland die realiteit niet.
Bij bijna alles wat we doen, zoeken we eerst buiten het eiland naar oplossingen. Zelden kijken we naar elkaar voor gezamenlijke antwoorden, strategieën of initiatieven. De samenwerking tussen ons is veel minder dan die zou moeten zijn, zelfs als buren — laat staan als familie.
De Kosten van Duplicatie
Elke burger, of die nu belasting betaalt in Great Bay of Marigot, verwacht efficiënte overheid en kwalitatieve publieke diensten. Toch is de realiteit dat het onderhouden van twee volledig gescheiden administraties op zo’n klein eiland fundamenteel inefficiënt is. We betalen voortdurend wat ik een “duplicatiebelasting” noem — we besteden middelen aan het in stand houden van twee systemen, terwijl één gecoördineerd systeem voldoende zou zijn.
Degenen die het eiland ooit verdeelden, deden dat in hun eigen belang en lieten ons achter met lippendienst aan het idee van eenheid, vooral op dagen als vandaag. Maar dit jaar moeten we verklaren dat de tijd van symbolische samenwerking voorbij is. We moeten het principe van wederzijdse raadpleging en nauwe samenwerking verankeren in ons dagelijks bestuur. Onze eenheid moet de basis vormen voor tastbare schaalvoordelen die de belastingdruk verminderen en ruimte scheppen voor toekomstige investeringen.
Prioritaire Gebieden voor Fiscale Samenwerking
De grootste kansen voor besparingen en efficiëntie liggen in het harmoniseren van kernvoorzieningen en infrastructuur die iedere inwoner dient, ongeacht aan welke kant men woont. Ik stel drie gebieden voor waar gezamenlijke actie aanzienlijke, meetbare financiële voordelen kan opleveren voor beide besturen:
1. Gezamenlijke Inkoop en Voorraadbeheer
Een van de snelste wegen naar besparing is via gezamenlijke inkoop. Of het nu gaat om computers voor scholen of dure medicijnen en medische apparatuur voor ziekenhuizen — momenteel treden we op als twee kleine, afzonderlijke entiteiten. Dat betekent dat we te veel betalen.
Door een Gezamenlijk Inkooporgaan op te richten, kunnen beide besturen hun jaarlijkse behoeften bundelen en als één grote koper de markt betreden. Zo verkrijgen we volumekortingen, vereenvoudigen we onze logistiek en verlagen we de totale kosten van essentiële publieke diensten zoals zorg en onderwijs.
2. Afvalbeheer en Milieu-infrastructuur
De afvalproblematiek en de financiële en ecologische risico’s daarvan zijn misschien wel het duidelijkste voorbeeld van gefragmenteerde planning. Twee aparte afvalsystemen onderhouden is een langdurige financiële last voor beide zijden.
Een gezamenlijke aanpak — bijvoorbeeld de oprichting van een Gezamenlijke Afval-naar-Energie- of Geavanceerde Recyclinginstallatie, onder gezamenlijk bestuur — zou de hoge investerings- en onderhoudskosten kunnen delen. Zo’n enkele, geoptimaliseerde investering zou twee dure, dubbele systemen vervangen en beide regeringen miljoenen besparen in onderhoud, stortplaatsherstel en milieukosten.
3. Rampenweerbaarheid en Openbare Veiligheid
Wanneer een orkaan of andere crisis toeslaat, lijdt het hele eiland. De storm stopt niet bij de grens. Rampenvoorbereiding moet dus een eilandbrede verantwoordelijkheid zijn. Momenteel investeren beide zijden zwaar in kostbare noodvoorzieningen zoals communicatiesystemen en voorraden.
Door de aanschaf en het onderhoud van dure, zelden gebruikte apparatuur — zoals grote generatoren of pompen — te delen, kunnen we de kapitaallasten voor beide schatkisten verlagen.
Een Gezamenlijk Crisisbeheerprotocol zou bovendien snellere en efficiëntere inzet van personeel en middelen mogelijk maken, waardoor de economische schade vermindert en het herstel versnelt.
Onze Gedeelde Toekomst
Laten we op deze St. Maarten-dag beloven om de eenheid die we vieren, echt te laten werken in ons voordeel. Samenwerking moet niet worden gezien als een politieke onderhandeling, maar — in mijn bescheiden mening — als een financiële noodzaak die gebaseerd moet zijn op degelijk economisch beleid en zorgvuldig beheer van publieke middelen.
Door nauwer te overleggen, middelen strategisch te delen en gezamenlijk te investeren, versterken we onze weerbaarheid en zorgen we dat elke euro en elke gulden effectiever wordt besteed — ten goede van alle inwoners van St. Martin.
Moge deze St. Maarten-dag het begin markeren van ons meest welvarende en kostenefficiënte hoofdstuk ooit.
Fijne St. Maarten-dag aan iedereen.
Press release: Regering van Sint Maarten