Tijdens een bijdrage in het Parlement van Aruba heeft parlementslid Otami Thomasia een beroep gedaan op rechtvaardigheid en gelijkheid voor de Arubaanse professional. Hij uitte scherpe kritiek op de dubbele standaard in arbeidsvoorwaarden wanneer lokaal talent wordt vergeleken met professionals uit het buitenland.
Thomasia benadrukte dat als het land bereid is om externe professionals aan te trekken en hen een concurrerend salaris te betalen omdat de internationale markt dat vereist, de regels niet mogen veranderen wanneer diezelfde functie wordt bekleed door een Arubaan.
“Als een Arubaan dezelfde opleiding, dezelfde ervaring heeft, dezelfde verantwoordelijkheid draagt en aan hetzelfde niveau van verantwoording wordt gehouden, mag diens nationaliteit geen korting worden op de professionele waarde,” verklaarde Thomasia.
De uitdaging om talent terug naar huis te halen Het parlementslid sneed een kernpunt aan over het signaal dat de samenleving en de politiek afgeven aan jongeren die in het buitenland gaan studeren. Thomasia wees erop dat jongeren voortdurend worden aangemoedigd om te studeren, zich voor te bereiden en ervaring op te doen om vervolgens terug te keren naar Aruba, maar wanneer zij terugkomen, geeft de arbeidsmarkt hen een tegengesteld signaal.
“Wanneer zij terugkeren, kunnen we hen niet indirect vertellen: ‘Hier ben je minder waard.’ Dit is niet de stimulans die we moeten creëren als we ons talent daadwerkelijk willen terugbrengen naar huis,” merkte het parlementslid op, terwijl hij onderstreepte dat het Arubaan-zijn niet tegen een professional mag werken in eigen land.
Historische woorden van Betico Croes Om te illustreren dat deze situatie geen nieuw probleem is, maar een kwestie die al lang speelt, haalde Thomasia een historisch citaat aan van de nationale leider Betico Croes uit 1968:
“Elke Nederlander die naar Aruba komt, is een Arubaan die in Nederland moet blijven. Eerlijk gezegd is het een Arubaan die vertrekt, maar in ons geval is het geen Arubaan die vertrekt, het is een Arubaan die niet meer naar huis kan komen, die niet op die stoel kan zitten.”
Op basis van deze reflectie herhaalde Thomasia dat deze situatie niet zo door kan gaan en dat de waarde van de Arubaan gerespecteerd moet worden.
Marktrealiteit en het gelijkheidsbeginsel Erkennend dat het land economische beperkingen kent, verwees Thomasia naar de Utilities-documenten uit 2013, waarin de zorg wordt geuit dat Aruba een kleine markt heeft en niet altijd rechtstreeks kan concurreren met de salarissen in het buitenland. Het parlementslid merkte op dat dit een onmiskenbare realiteit is.
Het parlementslid sloot echter af met een directe oproep aan zijn collega-parlementsleden om één lijn te trekken: als het land in staat is om financiële uitzonderingen te maken voor buitenlandse professionals, moeten diezelfde uitzonderingen en behandeling worden toegepast op onze eigene mensen. De Arubaan verdient dezelfde kansen en hetzelfde respect.