Aruba heeft de cruciale vraag voor de komende jaren al beantwoord: onze economie mist een solide basis om onze toekomst te dragen, omdat we te afhankelijk zijn geworden van één enkele industrie. Jarenlang is toerisme gepresenteerd als de belangrijkste motor van Aruba. Ongetwijfeld speelt deze sector een enorme rol in onze economische ontwikkeling en zijn duizenden gezinnen er direct of indirect van afhankelijk. We moeten echter erkennen dat een land dat louter op één economische pijler leunt, uiterst kwetsbaar is.
Volgens Tevreden heeft de COVID-19-crisis ons een duidelijk beeld gegeven van deze realiteit. In een tijdsbestek van slechts enkele weken lag de economie van Aruba nagenoeg stil. De regering werd gedwongen leningen aan te gaan, bedrijven sloten hun deuren, werknemers verloren hun baan en veel gezinnen raakten in diepe financiële onzekerheid. Die crisis heeft onze afhankelijkheid niet gecreëerd; het legde simpelweg bloot hoe fragiel ons economische model in werkelijkheid was. En desondanks horen we, zelfs met een nieuwe regering, onvoldoende serieuze discussie over economische diversificatie.
De minister van Economische Zaken spreekt over landbouw, maar niets op een schaal die ons bbp (GDP) wezenlijk zal beïnvloeden. Toerisme is cruciaal. Maar toerisme alleen is NIET genoeg om een modern land te dragen dat te kampen heeft met:
Een hoge schuld-bbp-ratio (debt to GDP)
Stijgende kosten van levensonderhoud
Infrastructuur die dringend onderhoud nodig heeft
Steeds groter wordende sociale behoeften
Een nieuwe generatie die op zoek is naar bredere kansen
Veel kleine landen wereldwijd hebben één belangrijk ding begrepen: een gezonde economie moet op meer dan één been kunnen staan.
We liggen te dromen bij groen licht
Aruba heeft een unieke geografische positie in het Caribisch gebied. We liggen letterlijk aan de poort van Zuid-Amerika en vlakbij een van ‘s werelds grootste energiereserves, Venezuela. Terwijl de wereld geopolitiek en economisch in beweging is, moet Aruba ophouden met klein te denken over haar rol in de regio. De discussie mag zich niet beperken tot “toerisme versus olie”, want dat is een vals dilemma. De cruciale vraag is: hoe kan Aruba meer economische activiteit creëren, een strategischere positie innemen en meer financiële veerkracht tonen?
De wereld verandert snel. Sinds 3 januari zien we hoe energie, logistiek, handel en strategische infrastructuur met de dag belangrijker worden. De landen die zichzelf tijdens deze transitieperiodes intelligent weten te positioneren, zullen er economisch sterker uitkomen. Een voorbeeld hiervan is Barbados, dat wel concrete stappen onderneemt. Terwijl andere landen strategisch nadenken over de economische heropening van Venezuela en de verschuivingen op de energiemarkt, kan Aruba het zich niet veroorloven om vast te blijven zitten in het denken vanuit één enkele industrie. We moeten groter denken.
Economische diversificatie is geen slogan; het is een kwestie van nationaal overleven. Een land dat afhankelijk is van één enkele economische motor verliest op den duur flexibiliteit, onderhandelingspositie en stabiliteit. Aruba kan simpelweg niet kwetsbaar blijven telkens wanneer het wereldwijde toerisme in een crisis belandt.
Conclusie
De toekomst van Aruba moet ongetwijfeld toerisme bevatten, maar ook technologie, logistiek, moderne industrie, hernieuwbare energie en de structurele ontwikkeling van onze havens (port development). Het is natuurlijk niet de bedoeling om terug te keren naar het verleden zoals in de tijd van de Lago-raffinaderij, maar juist om meer mogelijkheden voor onze toekomst te creëren.
De vraag voor Aruba is niet óf toerisme belangrijk is—natuurlijk is dat zo. De vraag is: op welke andere serieuze, rendabele economische pijler voor de korte termijn focust Aruba zich nu om haar toekomst voor de komende 20 jaar veilig te stellen? Volgens Tevreden is er niets groter dan wat zich momenteel om ons heen afspeelt.
“Daarom hebben wij in het Parlement een motie ingediend zodat de regering van Aruba de mogelijkheden in onze regio onderzoekt en daadkrachtig optreedt om strategische allianties te vormen in dit momentum. Helaas hebben we tot op de dag van vandaag nog geen enkele concrete stap gezien. Integendeel, het huidige gebrek aan visie wakkert de angst aan dat we lijdzaam zullen toekijken hoe de boot van de vooruitgang ons passeert.” — Parlementslid Hendrik Tevreden