Minister Geoffrey Wever: “Een Rijkswet is niet nodig voor financieel toezicht.”
In zijn verklaringen legt minister Wever uit dat Aruba al jarenlang onder financieel toezicht staat.
– Er is geen Rijkswet HOFA nodig om financieel toezicht te garanderen en het financieel beheer te verbeteren, want dat bestaat al vele jaren.
– Een Rijkswet is niet nodig omdat de schuld al aan het dalen is.
– Aruba voldoet al geruime tijd aan alle financiële normen.
– De Rijkswet HOFA is geen instrument voor verantwoord financieel beheer, want daar is al structureel aan gewerkt (in het vorige kabinet, waarin Wever zelf minister was).
Minister Wever: LAFT vs. HOFA
De Rijkswet HOFA zoals deze door de coalitie is onderhandeld, gaat volgens Wever meer “vrijheid” geven aan de regering om de overheidsfinanciën te beheren “zoals zij willen”.
Minister Wever geeft voorbeelden van hoe de LAFT strenger is dan HOFA:
1. Personeelskostenplafond: LAFT streng, HOFA soepel
De LAFT eist dat personeelsuitgaven niet meer dan 10% van het GDP mogen bedragen.
De HOFA daarentegen is “flexibeler” en legt geen maximum op.
→ Dit betekent dat de regering de vrijheid krijgt om personeelsuitgaven zoveel te verhogen als zij wil.
Dit brengt een enorm risico met zich mee voor politieke benoemingen, zeker als men kijkt naar hoe de AVP tussen 2009 en 2017 het overheidsapparaat vulde.
Toen werd 12,3 miljoen florin per jaar uitgegeven aan salarissen bij Cocolishi, terwijl het kabinet Wever-Croes dit reduceerde tot 2,4 miljoen — een daling van bijna 10 miljoen per jaar.
Waarom dan de normen van de LAFT verlagen?
2. Budgettaire overschotten: LAFT verplicht, HOFA vrijblijvend
– De LAFT verplicht Aruba ieder jaar een minimaal overschot van 1% te behalen om de schuld structureel af te lossen.
– Onder HOFA krijgt de regering “de vrijheid” om zélf te bepalen hoeveel schuld wordt afbetaald.
Voorbeeld van minister Wever:
Als er 70 miljoen overschot is, kan de regering 10 miljoen schuld aflossen en 60 miljoen ‘investeren’.
De vraag van het volk is dan:
Welke prijs gaat Aruba betalen voor deze ‘vrijheid’?
Vooral gezien het desastreuze financiële beheer van AVP in het verleden.
Welke garantie bestaat er dat de schuld werkelijk wordt afgebouwd?
3. Supervisiepunten: LAFT 8 – HOFA 3
De LAFT bevat 8 supervisiepunten waarin Nederland toezicht houdt.
Onder HOFA zullen dit er slechts 3 zijn.
→ Dit betekent minder toezicht en meer flexibiliteit, precies wat Futuro en AVP willen verkrijgen via HOFA.
Een totaal tegenovergestelde houding vergeleken met hun campagne, waarin ze beweerden dat de oppositie “bang” was voor toezicht.
Waarom wil men de toezichtstructuur terugbrengen van 8 naar 3 punten?
Wat verbergen Gerlien en Mike Eman?
4. Nieuwe leningen tegen 3,2% rente
Minister Wever verklaarde dat Aruba meer geld kan lenen tegen een rente van 3,2% vanuit Nederland.
Dit is zorgwekkend, want men praat opnieuw over nieuwe schulden creëren en lagere aflossingen.
Nederland lijkt de regering te lokken met aantrekkelijke voorwaarden om meer schulden te maken, terwijl Aruba nog steeds bestaande schulden moet aflossen.
Mike Eman zal tevreden zijn!
Conclusie: HOFA is een routekaart om opnieuw te doen en laten wat men wil
Het lijkt erop dat minister Wever en Gerlien de mentaliteit van AVP 2009–2017 hebben overgenomen:
– Praten over investeringen zoals in 2009–2017, zonder zorg over oplopende schulden
– Praten over nieuwe fondsen
– Flexibiliteit in financieel toezicht
Maar wie garandeert dat het land niet opnieuw wordt gegijzeld door goedkope leningen uit Nederland, waardoor Aruba permanent vast komt te zitten in de Rijkswet HOFA?
Waarom zoekt de regering “flexibiliteit” in schuldenbetaling terwijl de schuld naar 50% van het GDP kan stijgen als dit beheer wordt voortgezet?
Press release: MEP