De fractie van MAN PIN in het parlement heeft kennisgenomen van een verklaring van de minister-president, waarin hij een zeer bijzondere constitutionele nieuwigheid formuleert. De minister-president meent dat het aan hem is om het werk van het parlement te beoordelen.
De minister-president stapelt fout op fout:
1. Het is niet aan een minister (president) om zich te bemoeien met het parlement over de uitvoering van het Reglement van Orde van het parlement. Dit is een omkering van de rechtsorde: het parlement controleert de regering — niet andersom!
2. Het werk van het parlement en de taak van de parlementsvoorzitter zijn fundamenteel voor het behoud van de democratie en voor het waarborgen dat de regering en haar ministers zich verantwoorden in en aan het parlement.
3. Alleen in totalitaire staten denken leiders dat zij absolute macht hebben om te beslissen, te doen en ongedaan te maken zonder verantwoording of uitleg aan het volk.
4. Meer dan drie weken zijn voorbijgegaan zonder dat de regering, of de minister-president, het nodig vond om naar het parlement te komen om verantwoording af te leggen over het beschamende incident en de beschuldigingen van corruptie. Er is een regeringsdaad onder partijleiding gepleegd om de waarheid te verbergen. De Ontvanger heeft tot op heden geen schriftelijke toestemming gekregen om zijn medaille in het parlement in te leveren.
5. Tot overmaat van ramp is de vermeende analyse van de minister-president onvolledig, omdat hij geen inzicht geeft in de vraag of de parlementsvoorzitter de initiatiefnemers heeft geraadpleegd voordat zij de vergadering uitstelde of annuleerde, ja of nee. Ook wordt niet vermeld hoeveel vergaderingen zijn uitgesteld, geannuleerd of doorgeschoven.
6. Minister Pisas zoekt naar brieven waarin het parlement wordt geïnformeerd over de beslissingen van de parlementsvoorzitter, zonder te vermelden hoe die beslissingen tot stand kwamen in elk afzonderlijk geval. Ook al zijn in het verleden fouten gemaakt bij eerdere besluiten die niet in overeenstemming waren met het Reglement van Orde, dat is geen argument om fouten te blijven herhalen. Met andere woorden: ook al zijn er duizend fouten gemaakt in het verleden, dat rechtvaardigt geen fouten in het heden.
7. Bovendien: met welk wettelijk instrument heeft de minister-president toegang gekregen tot de archieven van het parlement om een onderzoek uit te voeren? Waar is het verzoek van het parlement om die informatie aan de minister-president te verstrekken?
8. Het is interessant om te weten op welke wet de minister-president zijn vermeende bevoegdheid baseert om rechter te spelen en te beslissen dat de parlementsvoorzitter correct heeft gehandeld. Een fundamenteel principe van de rechtsstaat is dat alle autoriteit moet zijn verankerd in de wet.
9. Terwijl de parlementsvoorzitter de vergadering annuleerde en zelfs verklaarde dat de initiatiefnemers de vergadering om een andere reden moesten bijeenroepen, sloot de minister-president zijn verklaring van zondag 26 oktober 2025 af door te zeggen dat hij de parlementsvoorzitter had beloofd samen met de Ontvanger naar het parlement te komen om vragen van het parlement te beantwoorden. Dit vormt een duidelijke tegenstrijdigheid tussen de uitspraken van deze twee personen.
10. De vraag blijft: wanneer zal de vergadering plaatsvinden die wij en andere fracties hebben aangevraagd? Het volk wacht nog steeds op uitleg over wat de werkelijke oorzaak was van het beschamende conflict tussen de minister van Financiën en de Ontvanger — een conflict dat leidde tot beschuldigingen van corruptie en uiteindelijk tot het aftreden van de minister. Het parlement is overigens nooit geïnformeerd over de reden van zijn aftreden.
Voor ons is het verdrietig om te zien hoe een minister-president, die beter zou moeten weten, de grondwettelijke rechten van parlementsleden schendt en een slecht voorbeeld geeft aan jongeren door vol te houden dat een onrechtmatige daad gerechtvaardigd is. Met zijn optreden op een zondag heeft de minister-president een gewapende overval gepleegd op de parlementaire democratie. Daarmee vernederde hij zijn land, de staatsrechtexperts, maar ook de functie van de parlementsvoorzitter, en zette hij het land op het gevaarlijke pad van een totalitaire dictatuur.
Press release: MAN PIN