PPA-fractieleider Eduard Pieters bekritiseert hoe de regering omgaat met de verslechtering van de schoolinfrastructuur op Aruba. Volgens Pieters is de situatie waarmee sommige scholen vandaag de dag worden geconfronteerd niet plotseling ontstaan, maar het gevolg van jarenlange achterstand, gebrek aan controle en, vooral, een gebrek aan structurele planning.
Urgent groot onderhoud
Pieters erkent dat verschillende scholen een urgente behoefte hebben aan renovatie en groot onderhoud. Echter, wanneer schoolbesturen en de regering het probleem jarenlang laten opstapelen, bereikt het uiteindelijk een punt waarop reparatie groter, duurder en moeilijker uit te voeren wordt. “Als je je zaken goed plant, hoef je niet te wachten tot een school in slechte staat verkeert om oplossingen te gaan zoeken.”
Voorbereiding en professionele kennis
Een van de punten die Pieters ter discussie stelt is de voorbereiding van projecten en de berekeningen die de regering gebruikt voordat zij overgaat tot een openbare aanbesteding. Volgens Pieters moet de regering, als zij een school wil renoveren, eerst professionals op het gebied van infrastructuur en bouw zoeken, precies bepalen wat er moet gebeuren en een realistische kostenberekening opstellen. Dat voorkomt dat de regering een bedrag in de begroting opneemt dat achteraf niet strookt met de marktrealiteit.
Pieters verwijst naar wat de minister van Onderwijs noemde als probleem: de situatie waarin een aanbesteding kan eindigen met biedingen die aanzienlijk hoger zijn dan het door de regering berekende bedrag. Resultaat: het project kan niet volgens plan doorgaan en de school die gerenoveerd moet worden, blijft wachten.
Voor Pieters is dit niet alleen een financieel probleem, maar een probleem van bestuur en visie.
“Eerst onderzoeken, dan begroten”
Pieters stelt een andere werkwijze voor: de regering moet een volledige inventarisatie maken van de staat van de scholen, prioriteiten bepalen en vervolgens de behoeften koppelen aan een meerjarig financieel plan. “Je moet weten wat de realiteit op de scholen is.”
Volgens de fractieleider heeft het geen zin dat de regering elk jaar reageert op het meest urgente probleem zonder de structurele oorzaak aan te pakken. Een school vervalt niet in één dag. Achteruitgang is een proces dat kan worden geïdentificeerd en waaraan kan worden geanticipeerd als er inspectie, preventief onderhoud en structurele planning is. Maar Pieters gaat nog een stap verder.
Herziening van de reguliere uitgaven
Volgens Pieters moet Aruba ook de manier herzien waarop de regering scholen financiert voor hun reguliere uitgaven. Het toegekende bedrag moet de huidige realiteit weerspiegelen: inflatie, kosten van levensonderhoud, onderhoud en de werkelijke uitgaven waarmee scholen worden geconfronteerd. Pieters wees erop dat het noodzakelijk is om serieus onderzoek te doen om te bepalen of de huidige bedragen werkelijk voldoende zijn.
Niet simpelweg aannemen dat “het geld toereikend is”. De vraag moet zijn: waar is het geld wel toereikend voor en waar niet voor?
Een fonds voor groot onderhoud
Een van de concrete oplossingen die Pieters op tafel legt, is de oprichting van een speciaal fonds voor “groot onderhoud” van de schoolinfrastructuur onder een Aruba Property Fund, dat er onder andere voor zorgt dat overheidsgebouwen en uiteindelijk scholen waarvan de regering de kosten dekt, worden beheerd, gerenoveerd en onderhouden.
Het hoofddoel is dat scholen niet telkens in een noodsituatie belanden voordat de regering middelen vrijmaakt om daken, elektrische systemen, badkamers, constructies of andere essentiële onderdelen van het gebouw te repareren. Voor Pieters kan de discussie niet eindigen met de vraag hoeveel miljoen de regering wil uitgeven. De belangrijkste politieke vraag is of Aruba eindelijk zal veranderen van een reactief systeem naar een planningssysteem.
Want elke keer dat de regering zich misrekent, een aanbesteding vertraagt of nalaat op tijd fondsen te reserveren, blijft niet alleen een project achter. Het zijn de leerkrachten en de leerlingen die de prijs betalen voor het gebrek aan planning en visie