Veertig jaar na de historische prestatie van de Status Aparte staat Aruba wederom voor een cruciale beslissing die de toekomst van het land zal bepalen. Volgens parlementslid Hendrik Tevreden is het debat over de mogelijke invoering van de Rijkswet financiële aruba (HOFA) geen simpele financieel getinte discussie, noch een eenvoudig debat over rente en overheidschuld. Het is eerder een fundamentele beslissing die zal bepalen hoe dit land voor komende generaties bestuurd zal worden.
De Echte Kosten van een Lagere Rente Het parlementslid benadrukt dat, hoewel de Regering veel nadruk legt op de mogelijke renteverlaging die de HOFA met zich mee kan brengen, de werkelijke kosten van deze beslissing veel verder gaan dan eenvoudige cijfers in florijnen. Daarom stelt hij de vraag: Wat kunnen de werkelijke kosten van die korting zijn?
Tevreden onderstreept dat dit een vraag is die niet uitsluitend in de handen van financiële experts of economen kan worden gelaten. Dit omdat de impact integraal is en onze autonomie aantast, evenals de sociale, culturele en constitutionele aspecten en Aruba’s vermogen om zijn eigen toekomst te bepalen.
Daarom is er geen enkele reden voor Aruba om een beslissing van deze omvang te nemen zonder eerst de ervaring van andere landen binnen het Koninkrijk te analyseren:
*Sint Maarten: Na Orkaan Irma was de wederopbouw een dringende noodzaak. Het beheer van fondsen onder strenge voorwaarden en extern toezicht leidde echter tot structurele vertragingen, frustratie en het gevoel dat het land niet kon handelen met de snelheid die de crisis vereiste.
*Curaçao: Verschillende vormen van financieel toezicht veroorzaakten voortdurende conflicten tussen Willemstad en Den Haag, waarbij economische en begrotingsbeslissingen het onderwerp werden van politieke onderhandelingen, waardoor de ruimte van het land om zichzelf te besturen werd beperkt.
“Structureel toezicht heeft altijd politieke, administratieve en sociale consequenties. Aruba moet deze voorbeelden goed bestuderen alvorens een beslissing te nemen,” aldus Tevreden.
Interne controle in plaats van HOFA Het parlementslid maakt zich zorgen over het feit dat, terwijl de Regering aanvoert dat de HOFA onze overheidsfinanciën zal versterken, diezelfde Regering doorgaat met het doen van ad-hocuitgaven zonder een structureel model dat naar behoren is verwerkt in de begroting.
Recente documenten, zoals het rapport ‘Bo Aruba’ van de Algemene Rekenkamer Aruba (ARA), bevestigen dat ons land voor serieuze uitdagingen staat op het gebied van bestuur, planning en financiële duurzaamheid. Tevreden benadrukt echter dat de oplossing voor deze zwakten niet ligt in het overdragen van autoriteit aan het buitenland, maar in het versterken van onze eigen interne controlemechanismen.
Volgens het parlementslid is een volwassenere democratie niet afhankelijk van meer toezicht van buitenaf, maar van:
*Een sterkere en effectievere parlementaire controle.
*Meer transparantie in het besluitvormingsproces.
*Een kritische en onafhankelijke pers.
*Een gemeenschap die actief participeert in nationale beslissingen.
Vrijheid heeft geen prijs Parlementariër Hendrik Tevreden benadrukt dat de Status Aparte een uitdrukking was van vertrouwen in het vermogen van het Arubaanse volk om zijn eigen lot te besturen. Nu, 40 jaar later, is het moment opnieuw aangebroken waarop de toekomst van het land op het spel staat.
Tevreden geeft aan dat er in het Parlement al tien stemmen bekend zijn, en dat een enkelvoudige stem de koers van Aruba voor decennia kan bepalen. Met dit in gedachten doet het parlementslid een directe oproep aan het geweten van de collega die die beslissende stem bezit, in de hoop dat deze niet alleen kijkt naar het gewin van vandaag dat op papier wordt beloofd, maar naar de erfenis die niet te kwantificeren is en die de volgende generatie zal moeten betalen.
“De rente kan dalen, maar autonomie, zodra je er een deel van verliest, is niet gemakkelijk terug te krijgen. Vrijheid heeft geen prijs!” zo concludeerde parlementslid Tevreden.