Elk individu dat uit een verslaving weet te komen, is een overwinning voor een gezin, voor een gemeenschap en voor Aruba. Maar voor parlementariër Eduard Pieters is de werkelijke vraag anders: Waarom staan we nog steeds toe dat meer mensen in dezelfde cirkel belanden?
Tijdens de behandeling van het beleid over verslaving en geestelijke gezondheid uitte de fractieleider van de PPA felle kritiek op wat hij een gebrek aan structureel leiderschap van de regering noemde. Volgens Pieters is Aruba op een punt gekomen waarop verslaving niet langer alleen als een individueel probleem kan worden gezien. Het is een nationale uitdaging die de volksgezondheid, veiligheid, sociaal welzijn en de toekomst van vele gezinnen raakt.
Justitie kan het probleem niet alleen dragen Pieters benadrukte dat Aruba beschikt over politie, professionals, diverse organisaties en vrijwilligers die dagelijks strijden om mensen met een afhankelijkheid van alcohol, drugs en andere verslavingen te helpen. Maar volgens Pieters investeert het huidige systeem – al is het maar een beetje – veel meer in reactie dan in preventie.
“Verslaving is geen probleem dat bij het Ministerie van Justitie moet beginnen. Het is allereerst een zaak van de volksgezondheid.” Volgens de parlementariër is de rol van justitie belangrijk, maar kan deze geen integraal nationaal beleid onder leiding van de volksgezondheid vervangen.
Politiek stilzwijgen door gebrek aan leiderschap Een van de punten die Pieters het meest zorgen baart, is het gebrek aan politiek leiderschap op dit thema. Volgens Pieters kan Aruba niet een groeiende crisis in geestelijke gezondheid en verslaving het hoofd bieden terwijl de verantwoordelijke minister vrijwel afwezig blijft in de nationale discussie. “Een land kan een probleem van deze omvang niet alleen overlaten aan de politie, de stichtingen en de professionals. De regering is degene die moet leiden.”
Pieters bekritiseert het gebrek aan een integraal nationaal beleid, de coördinatie tussen de ministeries en de visie van de regering om te voorkomen dat meer burgers afhankelijk worden van verslavende middelen.
Wanneer begint men preventief te werken? Volgens Pieters blijft Aruba reageren wanneer het probleem al is geëxplodeerd. Dat wil zeggen: wanneer iemand al in het justitiesysteem is beland, wanneer een gezin uit elkaar valt, of wanneer een verslaafde niet langer kan functioneren in de samenleving. Maar de fundamentele vraag is: wat doet de regering voordat de tragedie plaatsvindt? Pieters pleit voor een integraal beleid dat gezondheid, sociaal welzijn, onderwijs, de gemeenschap en justitie met elkaar verbindt, met serieuze investeringen in preventie, behandeling, rehabilitatie en re-integratie.
Besturen betekent voorkomen, niet alleen reageren als het te laat is Pieters concludeerde dat een verantwoordelijke regering haar beleid niet kan beperken tot het bestrijden van de gevolgen van een crisis. “Een sterk land meet zijn succes niet af aan hoeveel mensen het achteraf verwerkt of behandelt. Het meet zijn succes aan hoeveel mensen nooit op die lijsten terecht hoeven te komen.” Voor de fractie van de PPA is de strijd tegen verslaving niet slechts een debat over geestelijke gezondheid. Het is een weerspiegeling van nationaal leiderschap.