Kinsasha Thielman–van der Bliek (Raiz) uit haar zorgen over de manier waarop minister Geoffrey Wever, verantwoordelijk voor de primaire sector, deze portefeuille beheert. Het Agri-Innovation-project werd gepresenteerd als een oplossing, maar in werkelijkheid gaat het in tegen het belang om het volk te leren zelf te verbouwen op eigen grond. “We bewegen van het importeren van voedsel naar het importeren van technologie,” verklaarde Thielman–van der Bliek.
Het Agri-Innovation Park omvat systemen, materialen en apparatuur die niet in Aruba worden geproduceerd. Daardoor moeten technologieën worden geïmporteerd om het project te kunnen realiseren, evenals buitenlandse experts voor de werking van deze systemen. Zo blijft Aruba afhankelijk van import — alleen in een andere vorm.
Mevrouw Thielman–van der Bliek wijst erop dat de soorten groenten en fruit die gepland staan om in het Agri-Innovation Park te worden geteeld, niet de producten zijn die gewoonlijk in de lokale keuken worden gebruikt. Volgens het PRIVA-rapport is het uiteindelijke doel van het project om een overvloed aan productie te creëren met het oog op export. Het is dus duidelijk dat de focus eerder ligt op het genereren van inkomsten voor de Arubaanse begroting dan op het versterken van de bevolking, zodat men zelfvoorzienend kan worden en minder afhankelijk van externe factoren voor voedsel. Het beleid van minister Wever bereidt de bevolking niet voor op een mogelijke crisis. Het feit dat Aruba zeer kwetsbaar is voor externe invloeden en dat er niet veel nodig is om de economie en stabiliteit uit balans te brengen, kan niet langer genegeerd worden.
Nederlands fonds:
Het is betreurenswaardig om te zien dat gelden nu worden geïnvesteerd in het Agri-Innovation Park, terwijl traditionele landbouwers geen steun ontvangen om de voedselproductie te stimuleren. Mevrouw Thielman–van der Bliek stelt dat er verschillende problemen zijn die simpelweg niet worden aangepakt, zoals de toewijzing van huurgronden in het verleden zonder rekening te houden met de geschiktheid van de bodem. Sommige mensen hebben huurgronden geërfd, maar bewerken die niet meer, vaak omdat de percelen te groot zijn. Een ander probleem is de verlenging van huurgrondcontracten: de procedure loopt al vijf jaar vast, waardoor mensen niet durven te investeren zolang ze niet weten of ze hun grond kunnen behouden. “De minister had kunnen nadenken over andere manieren om lokale boeren te ondersteunen en te versterken waar dat nodig is, vóór hij met een nieuw project kwam,” aldus Thielman–van der Bliek.
Zij vervolgt dat als minister Wever werkelijk de bedoeling had om te voorzien in de lokale voedselbehoefte en de binnenlandse vraag naar landbouwproducten te vervullen, hij had moeten investeren in bestaande lokale initiatieven en die versterken, in plaats van een nieuw project te introduceren dat lokale boeren aan de kant schuift.
Wat eveneens veel vragen oproept, is het besluit om het beheer van het project weg te halen bij het landbouwdepartement Santa Rosa. Dit departement heeft jarenlang inspanningen geleverd om zichzelf te verbeteren en te hervormen, ondanks dat opeenvolgende regeringen er nauwelijks in hebben geïnvesteerd. Tot overmaat van ramp wil men 100.000 vierkante meter grond van Santa Rosa afnemen en een Nederlander aanstellen als projectleider. “Er is zelfs gezegd dat als lokale boeren geen gebruik maken van deze kassen, buitenlandse investeerders zullen worden binnengehaald om er te telen.” In plaats van de lokale landbouwers te steunen, creëert de minister dus concurrentie voor hen.
“Dit is een vorm van misbruik,” besluit Thielman–van der Bliek. “Al jarenlang werken onze lokale boeren hard op het land, en nu wordt hun verteld dat ze hun manier van werken moeten veranderen en huur moeten betalen om in het Agri-Innovation Park te mogen telen.”