De Aruba Food & Beverage Association (AFBA) volgt het plan van de Regering om het minimumloon te verhogen tot het niveau van het bestaansminimum op de voet.
De AFBA erkent dat elke werknemer een inkomen verdient waarmee hij of zij in de basisbehoeften kan voorzien. Een verhoging van deze omvang moet echter op een verantwoorde manier worden geëvalueerd, met begrip van de impact op bedrijven, werkgelegenheid, consumentenprijzen en de economie van Aruba.
De AFBA steunt inspanningen om de koopkracht van werknemers te verbeteren, maar benadrukt dat deze inspanningen gepaard moeten gaan met een realistisch plan dat de duurzaamheid van bedrijven en de bescherming van de werkgelegenheid garandeert.
FINANCIËLE IMPACT OP DE HORECASECTOR
Restaurants, bars, cafés en cateringsbedrijven dragen in belangrijke mate bij aan de toeristische industrie en de economie van Aruba. Veel van deze bedrijven opereren echter met beperkte winstmarges, terwijl personeelskosten een groot deel van hun operationele uitgaven vormen.
Op basis van de cijfers die voor deze analyse zijn gebruikt, bedraagt het huidige maandelijkse minimumloon Afl. 2.007,05, terwijl het overwogen bestaansminimum Afl. 2.683 bedraagt. Dit vertegenwoordigt een stijging van Afl. 675,95 per maand voor een werknemer die momenteel het minimumloon verdient.
Als we hier ongeveer 25% aan extra werkgeverskosten bij optellen, kan de stijging oplopen tot Afl. 845 per werknemer per maand, of Afl. 10.139 per jaar.
Voor een werkgever met 50 werknemers die momenteel het minimumloon verdienen, kan dit een kostenstijging betekenen van ongeveer Afl. 42.247 per maand, of meer dan Afl. 506.000 per jaar.
Deze cijfers zijn illustratieve berekeningen en omvatten geen eventuele loonaanpassingen voor werknemers die nu al meer verdienen dan het huidige minimumloon.
DE IMPACT STREKT ZICH OOK UIT TOT WERKNEMERS DIE MEER DAN HET MINIMUMLOON VERDIENEN
De financiële impact kan veel verder reiken dan de werknemers die momenteel het minimumloon verdienen. In de horecasector verdienen werknemers vaak meer dan het minimumloon vanwege hun ervaring, verantwoordelijkheden of positie. Wanneer het minimumloon stijgt, kunnen ook deze werknemers loonaanpassingen verwachten om het verschil tussen hun loon en het nieuwe minimumloon te behouden.
Een keukenhulp die bijvoorbeeld Afl. 2.500 per maand verdient en een werkweek van zes dagen heeft, verdient momenteel meer dan het geldende minimumloon. Als dezelfde verhouding behouden blijft na een verhoging van het minimumloon tot Afl. 2.683, kan het loon van de werknemer stijgen tot ongeveer Afl. 3.176.
Hoewel dit soort aanpassing niet automatisch plaatsvindt, moeten werkgevers rekening houden met de mogelijke impact op de volledige loonstructuur en de totale personeelskosten.
De AFBA benadrukt tevens dat de berekeningen de gangbare arbeidsvoorwaarden in de sector moeten weerspiegelen, waar een werkweek van zes dagen en 45 uur in veel bedrijven een gebruikelijke praktijk blijft, in plaats de berekeningen uitsluitend te baseren op voorbeelden van een werkweek van 40 uur.
DE CENTRALE VRAAG: WIE BETAALT DE KUSTEN VAN DE VERHOGING?
De AFBA is van mening dat de Regering helder moet uitleggen hoe de voorgestelde verhoging zal worden gefinancierd en wie de extra kosten zal dragen.
Als werkgevers worden geconfronteerd met een aanzienlijke stijging van de lonen en sociale premies zonder verlichting van andere bedrijfskosten, hebben zij mogelijk geen andere keuze dan de prijzen te verhogen, de operationele uitgaven te verlagen, investeringen uit te stellen, het aannemen van personeel te beperken of het aantal werknemers te heroverwegen.
Stijgende loonkosten kunnen bovendien leiden tot hogere menuprijzen. Als dit in verschillende sectoren gebeurt, kan de resulterende inflatie een deel van de koopkrachtwinst tenietdoen die de loonsverhoging beoogt te introduceren.
Hogere lonen vertalen zich niet automatisch in een betere levensstandaard als de kosten van levensonderhoud tegelijkertijd stijgen.
Daarom verzoekt de AFBA de Regering om maatregelen te evalueren zoals een verlaging of aanpassing van sociale zekerheidsbijdragen, belastingen en andere fiscale lasten die bedrijven raken.
Het doel moet zijn om de levensstandaard van werknemers te verbeteren zonder een onhoudbare last op werkgevers te leggen en de kosten voor de consument op te voeren.
EEN VERANTWOORDE EN DUURZAME AANPAK
De AFBA erkent de instelling van de Sociale Dialoog als een platform voor overleg tussen de Regering, werkgevers, vakbonden en andere belanghebbenden. Het bestaan van een dergelijk platform moet echter wel weerspiegeld worden in het besluitvormingsproces.
De sociale dialoog mag geen formaliteit zijn; het moet garanderen dat de zorgen, aanbevelingen en mogelijke gevolgen die door alle partijen worden geïdentificeerd daadwerkelijk in overweging worden genomen voordat belangrijke beslissingen worden genomen.
De AFBA maakt zich zorgen dat een verhoging van het minimumloon tot het niveau van het bestaansminimum kan doorgaan zonder voldoende overeenstemming tussen de betrokken partijen, ondanks de ingrijpende economische en sociale gevolgen voor bedrijven, werknemers en consumenten. De AFBA benadrukt daarom dat een maatregel van deze omvang niet moet worden behandeld als een vaststaand voldongen feit zolang er nog zinvolle discussies plaatsvinden.
Wij roepen de Regering op om blijk te geven van een oprechte toewijding aan de sociale dialoog, tegemoet te komen aan de geuite zorgen van werkgevers en andere belanghebbenden, en al het redelijke in het werk te stellen om tot een gebalanceerde en breed gedragen aanpak te komen alvorens de maatregel te implementeren.
Beslissingen met zulke verstrekkende gevolgen moeten gebaseerd zijn op transparante evaluaties, zinvol overleg en een helder begrip van hoe de resulterende kosten zullen worden beheerd. Zonder deze toewijding kunnen het doel en de geloofwaardigheid van de Sociale Dialoog worden verzwakt.
Een compleet plan moet omvatten:
- Een betrouwbare economische evaluatie met betrekking tot lonen, werkgelegenheid, bedrijfskosten en consumentenprijzen.
- Realistische berekeningen die de gewerkte uren en werkpraktijken in de horecasector weerspiegelen.
- Een evaluatie van mogelijke loonaanpassingen voor werknemers die momenteel meer dan het minimumloon verdienen.
- Een duidelijk financieringsplan waarin wordt aangegeven hoe de extra kosten worden gedekt.
- Fiscale verlichting of lastenverlagingen, en gerichte steun voor kleine en middelgrote ondernemingen.
- Een geleidelijk implementatieplan en een systeem om het effect op werkgelegenheid en inflatie te bewaken.
De AFBA is van mening dat het verbeteren van het welzijn van werknemers en het behouden van een gezonde bedrijfsomgeving hand in hand kunnen gaan. Om beide te bereiken zijn transparante berekeningen, zinvol overleg en praktische oplossingen vereist.
EEN GEDEELDE VERANTWOORDELIJKHEID VOOR DE TOEKOMST VAN ARUBA
Als belangrijke speler binnen de toeristische industrie van Aruba blijft de AFBA zich inzetten voor een constructieve dialoog en het zoeken naar oplossingen die sociaal welzijn in balans brengen met economische duurzaamheid.
Werknemers verdienen een waardig loon, maar bedrijven moeten eveneens concurrerend kunnen blijven, banen kunnen beschermen en kansen kunnen blijven creëren.
De AFBA dringt er bij de Regering op aan te garanderen dat elke beslissing met betrekking tot het bestaansminimum wordt ondersteund door een helder financieel plan dat de koopkracht, de werkgelegenheid en de duurzaamheid van de Arubaanse bedrijfsleven beschermt.
Ons doel moet een Aruba zijn waar werknemers in waardigheid kunnen leven, bedrijven kunnen blijven groeien en de economie haar concurrentiekracht behoudt en welvaart genereert voor onze hele gemeenschap.