Laten we even stilstaan en beseffen dat niet alleen bij ons, maar over de hele wereld kinderen en jongeren onder aanval staan. Laten we dit in Gods handen leggen, want er zijn landen waar minderjarigen betrokken raken bij alcohol, drugs en straatcriminaliteit — kinderen die nog geen 12 jaar oud zijn verwikkeld in zaken die hun leven kunnen vernietigen.
We mogen niet vergeten dat elke ouder een opdracht van God heeft gekregen om zijn kinderen te verzorgen en te begeleiden. Maar niet iedereen houdt zich daaraan: velen laten dingen uit de hand lopen, anderen nemen hun verantwoordelijkheid niet serieus, sommigen manipuleren, en velen zijn simpelweg onverantwoordelijk.
De Bijbel zegt in Spreuken 29:15:
“De stok en de terechtwijzing geven wijsheid, maar een kind dat aan zichzelf wordt overgelaten, maakt zijn moeder te schande.”
Er bestaat geen excuus om een kind slecht op te voeden. Als een kind buiten de orde wordt opgevoed, zal heel zijn leven buiten de orde zijn. Want wanneer het fundament zwak is, is het hele gebouw zwak.
Een kind kan niet opgroeien met slechte woorden en geweld, en dan verwachten dat het goed terechtkomt, zeker niet als ouders geen voorbeeld geven van liefde en respect. Een kind heeft een positief voorbeeld nodig om zich aan vast te houden.
Als een ouder een kind niet al vroeg kan begeleiden op Gods pad, zullen ze later zelf merken hoe moeilijk het is om diezelfde jongere te helpen de verleidingen van het leven te overwinnen.
Net zoals het tegenwoordig geen luxe meer is dat een kind een eigen telefoon heeft, mag het nooit een luxe worden om een kind op te voeden in de weg van God. Een jongere moet de waarheid kennen, zodat hij beschermd kan worden tegen de valstrikken van de vijand.
Veel scheidingen komen voort uit egoïsme van volwassenen — vooral wanneer zij vergeten wat zij vóór God hebben beloofd, en wanneer zij ‘vrijheid’ willen om hun eigen wegen te gaan. Maar zij vergeten het kind, de jongere, die begeleiding nodig heeft van beide ouders, en nog belangrijker: een thuis onder één dak.
De scheiding van ouders brengt verwarring en trauma bij elk kind en elke jongere.
Hoeveel cursussen er ook komen, hoeveel psychologen er ook bij betrokken worden — geen van hen kan het moeder- of vaderliefde vervangen, noch de voortdurende opvoeding die ouders moeten geven.
Wie voelt meer voor een kind dan de moeder die het baarde? Wie kan een kind meer liefhebben dan de vader die ervoor zorgde dat het er is? Laten we serieus zijn.
“Leer een kind de juiste weg, en hij zal er niet van afwijken, zelfs niet als hij oud wordt.”
— Spreuken 22:6
“Dwaasheid is gebonden in het hart van een kind, maar de stok van correctie drijft haar eruit.”
— Spreuken 22:15
“Tuchtig je zoon, zolang er hoop is, maar laat je niet meeslepen tot zijn dood.”
— Spreuken 19:18
In Romeinen 1:28-30 staat beschreven wat er gebeurt met mensen die God niet erkennen — daarom is het de plicht van elke ouder om zich in te zetten om hun kinderen op te voeden volgens Gods woord. Anders zijn wij water aan het scheppen richting de zee.
Iedereen is wakker geworden en kan lezen wat geschreven staat in 2 Timoteüs 3:1-5, en we zien dit tegenwoordig dagelijks gebeuren.
De redding van onze kinderen is belangrijk.
Geschreven door: Pastor Marcel Balootje