De manier waarop de overheid de informele markt en de belastinginning op Aruba beheert, leidt tot enorme inefficiëntie en werkt ontmoedigend voor legale ondernemers. In deze meest recente verklaring lag een sterke klemtoon op het gebrek aan bereidheid tot handhaving op een klein eiland en op de absurde manier waarop het systeem wanbetalers beloont terwijl degenen die netjes aan de regels voldoen worden gestraft.
Gebrek aan handhaving op een eiland van 20 kilometer
Voorzitter van Verenigde Kooplieden Aruba (CUA) Frans Ponson vraagt zich openlijk af hoe er in een land van amper 20 kilometer lang geen sprake kan zijn van deugdelijke controle en handhaving. “Als de overheid ‘s nachts vier auto’s van de Veiligheidsdienst Aruba 8 uur lang door de wijken kan laten patrouilleren, hoe kun je me dan vertellen dat we deze illegale zaken niet kunnen opsporen?”
In plaats van de informele sector aan te pakken, hebben opeenvolgende regeringen de gewoonte om steeds de grote, formele ondernemers op te zoeken omdat zij eenvoudig te controleren zijn. Hoewel 90% van de markt uit kleine ondernemers bestaat, wordt er niet opgetreden tegen de informele sector, waardoor alle overige legale bedrijven in een zwakke concurrentiepositie terechtkomen.
Een belastingstelsel dat de wanbetaler beloont
Een van de meest kritieke punten die naar voren werd gebracht, is de wijze waarop de Belastingdienst onderhandelt met wanbetalers. Momenteel bevoordeelt het systeem degene die niet betaalt:
• De wanbetaler: Betaalt 5 jaar lang geen belasting en gaat daarna een betere regeling uitonderhandelen met de overheid, waarbij vaak een korting van 30% tot 40% wordt verleend bij een eenmalige afkoop (one shot).
• De goede betaler: Degene die elk jaar keurig op tijd voldoet, ontvangt geen enkele vorm van voordeel of korting.
van voordeel of korting.
Er is opgeroepen om deze mentaliteit volledig om te keren: geef korting of voordelen aan de ondernemer die dit jaar zijn belasting op tijd betaalt, om zo wanbetalers te stimuleren toe te treden tot de legale groep.
Het absurde van vergunningen
Deze situatie herhaalt zich bij het verlenen van vergunningen bij de DOW (Dienst Openbare Werken) of overheidsdiensten. Een ondernemer die de dingen legaal wil aanpakken en een vergunning aanvraagt om op straat te werken, krijgt vaak een afwijzing. Omdat de aanvraag is gedaan staat hij echter in het systeem, waarna de autoriteiten hem komen verwijderen of aanhouden.
Tussen de bedrijven door worden mensen die dagelijks volledig illegaal op straat actief zijn met rust gelaten, om de simpele reden dat “zij geen vergunning hebben aangevraagd”. Dit creëert een situatie waarin degenen die de legale weg willen bewandelen juist worden afgestraft.
Minder nieuwe wetten, meer handhaving
Tot slot was de boodschap aan het politieke leiderschap klip-en-klaar: stop met het willen invoeren van nieuwe wetten puur zodat elke minister kan zeggen dat hij iets heeft gedaan in zijn 4-jarige ambtsperiode.
“Als we 4 jaar lang stoppen met het invoeren van nieuwe wetten en ons juist gaan richten op het handhaven van wat er al is, krijgen we een beter Aruba,” aldus CUA-voorzitter Frans Ponson.
