De leider van de Partido Pueblo Progresivo (PPP), dhr. James Finies, zal het geluid van Bonaire laten horen in de Caribische regio tijdens de historische Derde Regionale CARICOM-Reparatieconferentie op Barbados. Dhr. Finies wordt vergezeld door mevr. Davika Bissessar Shaw, voorzitter van de Bonaire Human Rights Organization (BHRO), die geassocieerd lid is van de CARICOM Reparatiecommissie.
De vierdaagse conferentie brengt prominente leiders uit het Caribisch gebied en de rest van de wereld, academici en voorvechters van herstelbetalingen bijeen, onder wie professor Verene Shepherd, Sir Hilary Beckles, premier Mia Mottley en voormalig premier Ralph Gonsalves.
De eerste regionale conferentie vond plaats in St. Vincent en de Grenadines in september 2013, gevolgd door de tweede in Antigua en Barbuda in september 2014. Nu is Barbados de gastheer van de derde conferentie, van 17 tot en met 19 september, ter voortzetting van de Caribische inspanningen om de internationale zaak voor herstelgerechtigheid verder te brengen.
De bijdrage van Bonaire, geleverd door dhr. Finies en mevr. Bissessar Shaw aan het CARICOM 10-Puntenplan voor Herstelgerechtigheid, vormt een onderdeel van het werk dat tijdens de conferentie opnieuw zal worden gelanceerd. Zij hebben ervoor gezorgd dat het voortdurende kolonialisme duidelijk binnen het kader diende te worden geplaatst van herstelbetalingen, waarbij wordt benadrukt dat voor gebieden zoals Bonaire herstelgerechtigheid niet los kan worden gezien van het nog onvoltooide dekolonisatieproces.
Tijdens de conferentie zal dhr. Finies een toespraak houden over de geschiedenis van Bonaire en de ervaringen van de bevolking van Afrikaanse afkomst, waaronder de tot slaaf gemaakte Afrikanen die slachtoffer waren van de trans-Atlantische slavenhandel—onlangs door de Verenigde Naties bestempeld als de ernstigste misdaad in de wereldgeschiedenis.
Het betoog van Finies zal ook het historische belang van Bonaire voor de Nederlandse koloniale economie belichten, in het bijzonder via de zoutindustrie. Het zout van Bonaire was een zeer waardevol product dat door de Nederlanders onder meer werd gebruikt voor het conserveren van haring, wat destijds historisch werd beschouwd als “het witte goud”.
Achter deze economische rijkdom ging de dwangarbeid schuil en het lijden van tot slaaf gemaakte Afrikaanse voorouders, die onder zware en mensononterende omstandigheden werkten in de zoutpannen van Bonaire, ook wel bekend als “de witte hel”. Hun arbeid droeg bij aan de koloniale economie, terwijl hen hun vrijheid, waardigheid en de zeggenschap over hun eigen leven werden ontnomen.
De BHRO en de PPP zijn van mening dat deze geschiedenis onderdeel moet uitmaken van de bredere Caribische en internationale discussie over herstelgerechtigheid. De deelname van Bonaire aan de reparatieconferentie op Barbados combineert derhalve twee nauw met elkaar verbonden kwesties: herstelbetalingen voor het historische onrecht dat mensen van Afrikaanse afkomst is aangedaan, en de rechten van het Bonaireaanse volk.