In een diepgaande analyse van de huidige staat van de geestelijke gezondheidszorg op Aruba komt een dringende noodzaak naar voren om het huidige zorgmodel te veranderen. Deskundigen wijzen erop dat de afhankelijkheid van gestructureerde Nederlandse modellen niet de gewenste resultaten oplevert, omdat zij vaak de culturele en spirituele identiteit van de Arubaanse patiënt negeren.
De barrière van taal en cultuur
Een van de meest kritieke problemen in het huidige systeem is het gebrek aan verbinding tussen specialist en patiënt. In veel gevallen wordt zorg verleend door specialisten die uitsluitend in het Nederlands communiceren. Dit wordt beschouwd als een “onlogische” tekortkoming, aangezien psychologie een vakgebied is dat gebaseerd is op emoties en op het vermogen van een persoon om zich uit te drukken in zijn of haar moedertaal.
Voor effectief herstel is het essentieel dat het zorgsysteem wordt afgestemd op de lokale cultuur en taal, zodat de patiënt zich volledig begrepen voelt.
Verder dan het koloniale model
De kritiek gaat verder en richt zich op de noodzaak van een “dekolonisatie” van de modellen voor geestelijke gezondheidszorg. Terwijl in Europa een sterke neiging bestaat naar materialistische benaderingen, heeft de bevolking op Aruba een sterke basis van overtuigingen en spirituele tradities.
De voorzitter van de Arubaanse Vereniging van Verenigde Psychologen (PAU), Dimitri Halley, geeft aan dat de Arubaanse psychologie een nauwere band moet opbouwen met de Caribische en Latijns-Amerikaanse realiteit. Dit houdt in dat aspecten worden geïntegreerd zoals:
- Spiritueel: Het erkennen van het belang van geloof in het genezingsproces
- Holistisch: De mens als geheel beschouwen
- Energetisch: Elementen die vaak worden genegeerd in traditionele Europese denkscholen
Zorgwekkende gegevens en systeemtekorten
De gepresenteerde gegevens zijn zorgwekkend: volgens de analyse heeft 90% van de mensen die een huisarts op Aruba bezoeken een probleem met een psychologische oorsprong. Toch faalt het systeem in het bieden van de juiste richting aan deze patiënten.
In plaats van passende psychologische begeleiding te ontvangen, worden veel patiënten direct doorverwezen naar psychiatrische zorg of medisch behandeld voor lichamelijke symptomen zonder dat de emotionele oorzaak wordt aangepakt.
Medicatie versus echte oplossingen
Het gevolg van deze aanpak is overmatig medicijngebruik. Er bestaat ernstige bezorgdheid dat medicatie wordt gebruikt om diepere problemen simpelweg te “verdoezelen”. In plaats van de crisis op te lossen, kan deze praktijk een cyclus creëren waarin patiënten afhankelijk blijven van middelen zonder ooit echte genezing te bereiken, wat extra druk legt op het openbare gezondheidssysteem van Aruba.