De maand augustus is een maand van herdenking en trots voor het Arubaanse volk. In augustus 1977 toonde ons volk moed, vastberadenheid en eenheid in een historische strijd om respect te eisen voor Aruba’s stem en verlangen naar vrijheid. De periode die bekendstaat als “Augustus Scur”, die begon met de algemene staking van 10 augustus 1977, markeerde een moeilijke maar beslissende fase in onze geschiedenis, waarin voor het eerst bloed werd vergoten voor onze vrijheid.
Na twee weken van intensieve strijd kondigde de Nederlandse regering op 18 augustus 1977 onder leiding van minister-president Joop den Uyl aan dat zij geen bezwaar had tegen overleg met een officiële Arubaanse delegatie, op basis van artikel 26 van de ERNA, dat Aruba het recht geeft om Nederland te benaderen in geval van een conflict.
Op 19 augustus 1977 nam de Eilandsraad van Aruba een unaniem besluit om één gezamenlijke delegatie te sturen, bestaande uit vertegenwoordigers van de politiek, vakbonden, handel, industrie en de geestelijkheid, om de vurige wens van de meerderheid van het Arubaanse volk te verdedigen: vrijheid en zelfbeschikking. De delegatie arriveerde op 3 september 1977 in Nederland.
De leden van de officiële delegatie waren:
G.F. (Betico) Croes – leider van de delegatie
Daniel Leo
Grace Bareño
Clive Lacle
Pedro (Charro) Kelly
Ralph Richardson
Watty Vos
Selwyn Spanner
Adviseur: parlementariër John v/d Kuyp
Vakbondsvertegenwoordigers:
Julio Quijada (GWU), M. Malmberg (ANAAB), Ruben Hoek (UPA), Sonny Harms (UEA), M. Croes (VWA)
Vertegenwoordigers van handel en industrie:
M. de Cuba (ATSA), E. Arends, M. Roos (Kamer van Koophandel), D. Mansur, H. Timmer, M. Kuiperi (ATIA)
Secretaris van de delegatie: J. Wever
Tijdens de gesprekken met de regering van het Koninkrijk maakte Betico Croes duidelijk dat het Arubaanse volk zijn recht op zelfbeschikking wilde uitoefenen en zich wilde voorbereiden op vrijheid. Voor het eerst luisterde Nederland officieel naar de stem van Aruba iets wat zonder de heldhaftige acties van Augustus Scur niet mogelijk zou zijn geweest.
Deze strijd toonde ook de sterke eenheid van het Arubaanse volk. Sinds de oprichting van de MEP in 1971 heeft Betico Croes steeds ingezet op eenheid. Dit werd nog zichtbaarder na de invoering van onze vlag en ons volkslied in 1976 en culmineerde in een delegatie die het hele volk vertegenwoordigde, ongeacht politieke kleur.
Dankzij de offers, de eenheid en het sterke leiderschap van die tijd geniet Aruba vandaag van zijn Status Aparte een verworvenheid die nooit vergeten mag worden.
Augustus 1977 – een strijd die het lot van Aruba voorgoed veranderde.
*3 juni 1985
