Parlementariër Eduard Pieters van de PPA-fractie heeft zijn constitutionele plicht vervuld door zeven duidelijke en gestructureerde vragen te stellen over de geestelijke gezondheidszorg op Aruba. Op basis van de officiële antwoorden van het ministerie, ondertekend door minister M.G. Wyatt-Ras (30 januari 2026), erkent de regering het tekort aan professionals en de druk op het volledige systeem. De bezorgdheid neemt echter toe, aangezien uit de antwoorden kan worden afgeleid dat er veel intenties zijn, maar weinig concrete actie, en veel beschrijving van processen zonder meetbare toezeggingen.
Integraal plan zonder tijdslijn
Volgens Pieters: “De regering spreekt over een integrale ketenaanpak van zorg, protocollen, betere informatie-uitwisseling en integratie tussen private aanbieders, AZV en de sociale sector. Dit klinkt positief in theorie. Maar waar zijn de doelstellingen en tijdslijnen of fasen voor elke actie? Aruba kan niet tevreden zijn met een administratief discours wanneer het gaat om geestelijke gezondheid en verslaving, twee sociale crises die dagelijks groeien.”
Als we te maken hebben met een “ernstig tekort aan gekwalificeerde professionals”, zoals de minister zelf aangeeft, moeten we actie en resultaten zien — niet enkel coördinatie.
Wachtlijsten: geen datum, geen garantie
De regering geeft aan dat wachtlijsten zullen worden beheerd en verminderd “waar mogelijk”, met prioriteit voor de meest urgente gevallen. Toen Pieters echter om een concrete termijn vroeg, luidde het antwoord dat er geen exacte datum kan worden gegeven. De wachttijd voor gespecialiseerde GGZ-zorg bedraagt momenteel 2 tot 3 maanden, volgens het antwoord van de minister.
Voor iemand in crisis is drie maanden geen normale wachttijd, maar een eeuwigheid. Zonder deadlines en meetbare doelstellingen kan de bevolking geen vooruitgang meten.
Infrastructuur: opties open, geen beslissing genomen
Met betrekking tot de bouw of uitbreiding voor Respaldo verklaarde de minister dat “geen enkele optie wordt uitgesloten”, maar dat elke beslissing moet worden onderbouwd met een solide businesscase. Verantwoorde investeringen zijn belangrijk. Maar na jaren van waarschuwingen, een groeiende urgente vraag en alarmerende projecties, hoe ver zijn we van een echte beslissing?
Respaldo heeft een verzoek ingediend voor grond om een nieuw gebouw te realiseren, maar het antwoord was dat dit “zijn tijd zal vergen”. Geestelijke gezondheidszorg is geen luxe die kan wachten. Het is een sociale urgentie.
Ambulante zorg en preventie: goede intenties, gebrek aan urgentie
Eduard stelde verder dat de minister sprak over versterking van ambulante zorg, dagbesteding, groepstherapie en intensieve zorgunits. Dit is de juiste richting, maar de politieke vraag blijft: welke concrete investering is toegewezen voor 2026? Wat is het extra budget? Wat is de doelstelling voor het verminderen van opnames?
De positie van Pieters is duidelijk: elke belastingflorin moet zich vertalen in snellere toegang, menselijkere zorg en minder druk op het ziekenhuis.
Geestelijke gezondheid is geen document maar mensenlevens
De officiële brief bevestigt dat de regering het probleem erkent. Maar erkenning is geen oplossing. Aruba beweegt richting een vergrijzende bevolking, meer sociale druk en grotere uitdagingen op het gebied van verslaving. Zonder een plan met deadlines, meetbare doelstellingen en versnelde investeringen lopen we het risico op een structurele crisis.
Tot slot benadrukt Eduard Pieters dat de PPA-fractie geen polemiek zoekt, maar actie en resultaten. Geestelijke gezondheid en verslaving moeten worden behandeld als nationale prioriteiten, niet als administratieve hoofdstukken. De bevolking verdient meer dan alleen een belofte van coördinatie. Zij verdient leiderschap, beslissingen en duidelijke termijnen.
Eduard Pieters zal duidelijkheid en actie blijven eisen. Uiteindelijk gaat het niet om protocollen of businesscases, maar om menselijke waardigheid, onze gezinnen en onze toekomst als land.