Het debat rondom de Rijkswet Aruba financieel toezicht (RAft), lokaal bekend als de HOFA-wet, heeft een cruciaal punt bereikt waarop de cijfers en de meest gerespecteerde instanties van ons land voor zich spreken. Wanneer het hoogste adviesorgaan van de regering, de vakbonden en duizenden burgers zich verenigen in één stem, is de vraag niet langer alleen juridisch, maar een kwestie van democratische legitimiteit.
Een ongekende alliantie van verzet
Het komt niet elke dag voor dat we zo’n brede eenheid zien in de publieke en institutionele opinie. Het verzet tegen HOFA komt niet louter uit één politieke hoek, maar uit de fundamenten zelf van onze samenleving:
- Raad van Advies (RvA): Als hoogste adviesorgaan gaf de RvA een juridische tik uit aan het voorstel, wat duidt op een duidelijk “NEE”. Wanneer de hoogste juridische en constitutionele experts alarm slaan, is het negeren daarvan een daad van bestuurlijke onverantwoordelijkheid.
- Verenigde Arbeidskrachten: Maar liefst 13 vakbonden, die de pijler van onze economie en het welzijn van duizenden werknemers vertegenwoordigen, hebben zich tegen deze wet uitgesproken. Dit weerspiegelt een reële angst voor de autonomie en de economische toekomst van de gewone burger.
- De stem van de burger: Met meer dan 12.000 verzamelde handtekeningen heeft het volk zelf zijn naam op papier gezet om te zeggen “tot hier en niet verder”. In een democratie moet dit aantal handtekeningen een doorslaggevend politiek gewicht hebben.
Parlement: De cijfers liegen niet
Als we de huidige vertegenwoordiging in het Parlement analyseren op basis van de laatste verkiezingsuitslagen van de vertegenwoordigers die hun standpunt al hebben ingenomen, is het verschil opvallend en verontrustend voor de partijen die HOFA nog steeds steunen.
| Standpunt in het Parlement | Partijen / Vertegenwoordigers | Totaal aantal stemmen (Op basis van vertegenwoordiging) |
| TEGEN HOFA | MEP, PPA, De Meza | 16.186 |
| VOOR HOFA | AVP, Futuro | 3.714 |
Dit contrast van 16.186 tegenover 3.714 toont aan dat de steun voor deze wet minimaal is in vergelijking met de massale afwijzing. Hoe kan een minderheid pretenderen een wet op te leggen die zo’n diepe impact heeft op onze grondwet en financiële autonomie?
Conclusie: Autonomie is niet onderhandelbaar
Het argument en de manier waarop minister Geoffrey Wever handelt—met een arrogante houding van “alleen wij hebben gelijk en de rest heeft ongelijk”—houdt geen stand meer. Wanneer 10 van de 21 parlementsleden, bijna de voltallige oppositie, de adviesorganen en het volk op straat “NEE” zeggen, moet de regering halt houden en reflecteren.
De Rijkswet HOFA wordt in zijn huidige vorm niet alleen gezien als een bedreiging voor het budgetrecht van het Parlement, maar ook als een schending van de volkswil. Aruba heeft gesproken en de boodschap is luid en duidelijk: HOFA heeft geen plaats in onze constitutionele toekomst, met name wat betreft artikel 38. Financieel toezicht wel, maar Artikel 38 in de HOFA moet geëvalueerd kunnen worden.
De gepresenteerde gegevens onderstrepen de noodzaak van een echte nationale dialoog, waarbij het belang van het Arubaanse volk boven buitenlandse eisen wordt gesteld. Er moet een nationaal front worden gevormd om op te komen voor het land Aruba.
Zoals de cijfers in het parlement laten zien, moeten MEP, PPA en Mike de Meza nader tot elkaar kunnen komen voor datgene waar hun hart vandaag de dag voor klopt: hun volk.