Na 9 maanden stilte heeft minister Croes op 28 augustus 2026 schriftelijk geantwoord op de vragen over zijn privéjetvlucht naar Curaçao op 19 november 2025. Helaas heeft de minister de meest cruciale vragen onbeantwoord gelaten.
Wat de minister nu zelf bevestigt Voor het eerst heeft de minister schriftelijk bevestigd dat hij een deel van de vluchtkosten heeft betaald. Specifiek: hij heeft bijgedragen aan de landingsgelden (landing fee). Dit is iets anders dan wat hij de afgelopen 9 maanden heeft beweerd. Zijn uitleg is verschillende keren veranderd: eerst was het een “lift”, daarna betaalde hij de volledige vlucht, toen “share cost”, en nu alleen de landingsfee. Dit kan onmogelijk allemaal tegelijk waar zijn.
Wat de minister weigert te zeggen Een landingsfee is niet de totale kostprijs van een privéjet. Brandstof, bemanning, afhandeling (handling) en operationele kosten zitten daar niet bij inbegrepen. De minister bevestigt dat hij deze niet heeft betaald, maar weigert te zeggen wie dat wél heeft gedaan. Zijn argument: de betaling maakt deel uit van zijn privéleven en daarom hoeft hij geen verantwoording af te leggen aan het parlement. Maar daar zit juist het probleem. De Chief of Staff van zijn eigen ministerie bevestigde op 19 november 2025 schriftelijk via een e-mail aan de Ministerraad dat dit een officiële dienstreis betrof. De minister kan een officiële reis geen privéaangelegenheid noemen wanneer het hem uitkomt om verantwoording te ontlopen.
Wat de Gedragscode voor Ministers zegt De Gedragscode voor Ministers is helder: indien een andere persoon een deel van de kosten van een officiële reis heeft betaald, heeft de minister de plicht om dit te verklaren en te rechtvaardigen. De minister stelt dat de Gedragscode hier niet van toepassing is. Dat is juridisch onjuist.
Wat de Bezwaaradviescommissie LAR heeft vastgesteld De Bezwaaradviescommissie LAR heeft het bezwaar van de fractie gegrond verklaard en vastgesteld dat de minister het zorgvuldigheidsbeginsel heeft geschonden. De minister had de wettelijke plicht om inhoudelijk te antwoorden en weigerde dit te doen. Nu heeft hij geantwoord, maar slechts gedeeltelijk.
De openstaande vragen
- Wie heeft de rest van de vluchtkosten betaald?
- Onder welke voorwaarden is dat gebeurd?
- Hoe is dit verklaard in overeenstemming met de Gedragscode voor Ministers?
“Wij vragen niet om de persoonlijke bankrekening van de minister te zien. Wij vragen om informatie over een betaling waarvan de minister zelf bevestigt dat hij die heeft gedaan in verband met een officiële reis als minister. Als er privégegevens op de bon staan, schrijft de wet voor dat je de privégegevens moet weglakken en bewijs moet tonen van hoeveel er is betaald, op welke dag en aan wie. Dit is geen informatie over het privéleven van de minister. Dit is openbare informatie in zijn rol als minister van ons land,” aldus fractievoorzitter Evelyn Wever-Croes.
De volgende stap De minister is de afgelopen 9 maanden dertien (13) keer uitgenodigd om verantwoording af te leggen in het Parlement. Hij is niet verschenen. Nu hij zelf bevestigt dat hij een deel van een officiële reis heeft betaald en dat een derde de rest heeft voldaan, blijft de vraag nog steeds onbeantwoord. De voorzitter van het Parlement en de minister moeten de datum van de vergadering vaststellen. Doen zij dit niet, dan zal het Parlement alle beschikbare wettelijke wegen bewandelen, inclusief de Rechtbank en het Openbaar Ministerie.
De oplossing is heel simpel en ligt in de handen van één persoon: de desbetreffende minister. Beantwoord de vragen. Lever de documentatie in. Neem de twijfel weg. Het Parlement zal niet ophouden met vragen stellen omdat het een bewindspersoon ongemakkelijk uitkomt. Als we vandaag accepteren dat een minister niet hoeft te antwoorden zodra een vraag ongemakkelijk wordt, wat accepteren we dan morgen? Het Parlement is er om ervoor te zorgen dat het volk van Aruba een regering heeft die verantwoording aflegt, en dat zal werkelijk nooit onderhandelbaar zijn.