Twee gebouwen, twee totaal verschillende realiteiten en volgens PPA-parlementslid Eduard Pieters één enkel politiek probleem: een gebrek aan besluitvaardigheid, moed en visie.
Tijdens een persconferentie in het centrum van Oranjestad vanmorgen — de wijk waar Pieters zelf is geboren — stelde het parlementslid zich bewust op tussen beide scenario’s.
Aan de ene kant een gebouw in volledig verval. Aan de andere kant een pand waarin lokale investeerders miljoenen florin hebben gestoken, maar die volgens Pieters moeten strijden om naar behoren gebruik te kunnen maken van hun investering. Voor Pieters symboliseert dit contrast wat er niet alleen in Oranjestad gebeurt, maar ook in San Nicolas en de overige districten van Aruba.
“We kunnen degenen die het juiste doen niet blijven straffen”
Pieters maakt zich er zorgen om dat lokale investeerders die de juridische weg volgen, vastlopen terwijl hun kapitaal stilstaat. Volgens Pieters overwegen sommigen al om hun geld in het buitenland te investeren. Het gevolg daarvan is volgens Pieters gevaarlijk: als het systeem degenen straft die hun due diligence doen en de wettelijke weg volgen, creëert de overheid een prikkel voor mensen om andere wegen te zoeken.
“Degene die zijn werk doet zoals het hoort, wordt gestraft. Dat moet stoppen!”
ROPV moet meegroeien met Aruba
Het ROPV is op 1 september 2021 in werking getreden. Na vijf jaar moet Aruba evalueren of dit instrument nog wel adequaat inspeelt op de economische, ecologische, sociale en ruimtelijke realiteit van het land. Volgens Pieters heeft de PPA gesproken met burgers, milieudeskundigen en economen en legt de partij drie punten op tafel:
Dichtheid: Oranjestad en San Nicolas moeten meer mogelijkheden krijgen om de dichtheid te verhogen, inclusief meer woningen in het centrum. Meer mensen die in de stad wonen, zorgt ook voor meer economische activiteit.
Verticale bouw: Het landoppervlak van Aruba groeit niet. Voor Pieters betekent een efficiënter gebruik van de ruimte dat de mogelijkheid moet worden geschapen om meer in de hoogte te bouwen, uiteraard vergezeld van geschikte infrastructuur.
Herziening van zonering en grenzen tussen bewoond gebied en natuur: Het doel moet volgens Pieters tweeledig zijn: daadwerkelijke natuurbescherming én voldoende ruimte voor woningbouw en ontwikkeling.
Het ROPV zelf zoekt naar een evenwicht tussen economische en sociale ontwikkeling enerzijds en bescherming van natuur en milieu anderzijds.
Oranjestad is niet alleen de Wilhelminastraat
Pieters bekritiseerde ook wat hij ziet als een te beperkte focus op de revitalisering van onze hoofdstad. Hij is het eens met de aandacht die de minister en de regering aan de Wilhelminastraat besteden, maar herinnert hen eraan dat Oranjestad ook omvat: de Havenstraat, De La Sallestraat, John G. Emanstraat en de omliggende wijken. “Je kunt niet tien meter opknappen, klinkers leggen en beweren dat je in Oranjestad investeert.”
Volgens Pieters moet revitalisering holistisch zijn: ruimtelijke ordening, infrastructuur, volkshuisvesting, investeringen en economische activiteit moeten hand in hand gaan.
Regering heeft de instrumenten; wat ontbreekt is de moed om te beslissen
Artikel 7.1 van het ROPV geeft de minister inderdaad de bevoegdheid om, onder voorwaarden, bestemmingen en voorschriften te wijzigen voor initiatieven met een toegevoegde economische, toeristische, recreatieve, woongerelateerde of werkgelegenheidswaarde. Deze bevoegdheid geldt niet voor bepaalde beschermde zones en omvat milieu- en leefbaarheidscriteria (voorwaarden om een geschikte en veilige leefomgeving te garanderen).
Pieters roept de regering op om met de investeerders om de tafel te gaan zitten en de wettelijke instrumenten toe te passen waar dat mogelijk is, terwijl het evaluatieproces van het ROPV vordert. Volgens Pieters verhoogt elke dag, week en maand dat de regering niet optreedt het risico dat lokaal kapitaal naar het buitenland verdwijnt.
“Aruba heeft niet alleen een probleem met vervallene gebouwen. Het grootste probleem is wanneer investeerders klaarstaan om de toekomst op te bouwen, maar de regering niet klaar is om besluiten te nemen,” besloot Eduard Pieters.