Terwijl we de Internationale Dag van de Inheemse Volkeren herdenken, vecht ik, James Finies, er niet voor dat Bonaire onafhankelijk wordt van Nederland. Mijn strijd is ervoor dat het volk van Bonaire beschermd wordt onder het Handvest van de Verenigde Naties en Artikel 73, als een Niet-Zelfbesturend Gebied (NSGT), net als onze broeders en zusters in Anguilla, Bermuda, Turks- en Caicoseilanden, en andere NSGT’s in het Caribisch gebied en andere delen van de wereld.
Mijn strijd is altijd geweest voor de bescherming van het volk van Bonaire—onze rechten, ons land, onze cultuur, onze taal, onze identiteit en onze toekomst.
WAAROM IK 222 DAGEN HEB GEPROTESTEERD: Veel Bonairianen begrepen niet volledig waarom ik, beginnend in 2014, 222 dagen heb geprotesteerd en een referendum eiste. Het volk van Bonaire verdiende het recht om te beslissen of ze akkoord gingen met de constitutionele relatie die hen werd opgelegd.
Toen het referendum eindelijk plaatsvond in december 2015, werd het volk van Bonaire gevraagd of ze het eens waren met de huidige constitutionele status van Bonaire. 65,5% stemde NEE. Dat resultaat had een krachtige boodschap moeten zijn.
DE VERANDERINGEN WAARVOOR IK WAARSCHUWDE: Vandaag kunnen we veel van de zorgen zien die die strijd motiveerden: armoede en de hoge kosten van levensonderhoud; gebrekkige infrastructuur; veranderingen in ons onderwijssysteem die onze lokale taal en identiteit beïnvloeden; en voortdurende beperkingen in de gezondheidszorg.
Bonaire staat nog steeds voor grote uitdagingen in het gezondheidszorgsysteem, en veel mensen hebben het vertrouwen in de dienstverlening verloren door herhaalde teleurstellingen die veel lijden en verdriet hebben veroorzaakt. Dit zijn geen argumenten voor onafhankelijkheid. Het zijn argumenten voor meer bescherming, gelijkheid en verantwoord bestuur.
ONAFHANKELIJKHEID IS NIET DE OPLOSSING: Bonaire is een klein eiland met een kwetsbare economie en beperkte middelen. Onafhankelijkheid is niet de oplossing. Wat we nodig hebben is een relatie met Nederland gebaseerd op gelijkheid, respect, bescherming en het recht van het volk van Bonaire om een betekenisvolle stem te hebben in beslissingen die hun toekomst beïnvloeden.
Zelfbeschikking moet niet automatisch worden geïnterpreteerd als onafhankelijkheid. Fundamenteel gaat het om het recht van een volk om vrij en op een betekenisvolle manier deel te nemen aan het bepalen van hun politieke, economische, sociale en culturele toekomst.
BESCHERM HET VOLK ZOALS WE BONAIRE BESCHERMEN: We beschermen onze koraalriffen. We beschermen onze flamingo’s, schildpadden, mangroven, karkó, onze ezels, zelfs de vleermuizen, en onze natuurlijke omgeving, omdat we begrijpen dat ze kostbaar zijn en deel uitmaken van wat Bonaire uniek maakt.
Het volk van Bonaire, onze cultuur, onze taal en onze identiteit verdienen dezelfde vastberadenheid en inzet voor bescherming. Ontwikkeling mag nooit ten koste gaan van het volk dat dit eiland hun thuis noemt.
NEDERLAND MOET ZIJN VERANTWOORDELIJKHEDEN NAKOMEN: Nederland heeft verantwoordelijkheden onder het internationaal recht inzake de mensenrechten jegens het volk van Bonaire. Daarom is onze eis niet dat Nederland Bonaire verlaat. Onze eis is dat Nederland zijn verantwoordelijkheden nakomt en garandeert dat de rechten, waardigheid, culturele identiteit en toekomst van het Bonairiaanse volk worden beschermd.
Wij streven naar een relatie in overeenstemming met het Handvest van de Verenigde Naties, Mensenrechtenverdragen, Internationale Verdragen en Internationaal Recht, waarin Bonaire niet alleen wordt bestuurd, maar ook wordt gehoord, gerespecteerd en beschermd.
Bonaire heeft bescherming, gelijkheid en respect nodig.