De stichting SIKI, bij monden van haar voorzitter en jurist Jayburtt Dijkhoff, heeft een klinkende afwijzing uitgesproken tegen de manier waarop de AVP–FUTURO-regering omgaat met de HOFA-zaken. Volgens Dijkhoff is het enige woord dat deze situatie kan beschrijven “Foei Foei Foei”.
Een aanval op de autonomie van Aruba
Dijkhoff benadrukt dat de acties van de huidige regering zo onwaardig zijn dat ze een directe aanval vormen op de autonomie van het Land Aruba. Hij benadrukt dat, op basis van de cijfers van ons eiland, Aruba deze overeenkomst helemaal niet nodig heeft. Ondertussen vraagt de regering om extra leningen van miljoenen florijnen, zonder dat Aruba daar werkelijk behoefte aan heeft.
De AVP–FUTURO-regering stuurt aan op een richting waarin Aruba onder controle komt te staan zonder de voordelen te krijgen die Curaçao and Sint Maarten destijds wel kregen. Er moet echter rekening mee worden gehouden dat, hoewel zij voordelen kregen, het belangrijk is om te kijken hoe Curaçao en Sint Maarten er vandaag de dag voor staan.
Op dit moment staat Aruba er zonder HOFA voor en is het het enige land dat sterker is dan in 2028, en volgens het nationaal monetair fonds in staat is om 50% te bereiken om financieel op goede benen te staan. De vraag is waarom dit niet in twijfel kan worden getrokken en waarom per se in de HOFA moet worden gestapt. Waar is de formatie gebleven, wat is er in Nederland onderhandeld waardoor de COHO is veranderd in de Rijkswet HOFA—dit zijn punten waar het parlement van Aruba helaas over zwijgt. Waar is het parlement gebleven?
Volgens Jayburtt Dijkhoff is de regering van Aruba met een methode gekomen om de cijfers zo te consolideren dat het parlement van Aruba geen zicht meer heeft op waar de florijnen naartoe gaan, en men simpelweg moet geloven in het goede woord van de regering. Is dit betrouwbaar? Is dit transparant en waardig om het Land Aruba aan te aandoen?
Terwijl het parlement zit en zwijgt, wordt het langzaam maar zeker beroofd van zijn eigen autoriteit om de regering van Aruba te controleren. Maar iedereen is stil, niemand zegt iets. Heeft Aruba soms een stempelparlement?
Het Parlement heeft zijn autoriteit verloren
Een punt van uiterste zorg dat Dijkhoff naar voren bracht, is het verlies van de autoriteit van het Parlement. Na 40 jaar Status Aparte betreurt hij het hoe dit Parlement toestaat dat de regering doorgaat met de consolidatie van cijfers en de wetgevende macht ontneemt van de bevoegdheid om de uitvoerende macht te controleren.
“Wat hebben we, een stempel Parlement?” vroeg hij, verwijzend naar de zelfopgelegde machteloosheid van het parlement zelf.
Oproep aan het volk
Tot slot dringt Jayburtt Dijkhoff er bij het volk van Aruba op aan om uit hun slaap te ontwaken, dit beleid ter discussie te stellen en op te staan om het land te verdedigen. Hij benadrukt dat een verenigd volk de enige manier is om deze uitdagingen het hoofd te bieden. De burger van Aruba heeft gestemd voor een Aruba dat vooruitgaat, niet achteruit.
“Een verenigd volk kan door geen enkele kracht ter wereld worden gebroken,” is de boodschap die weerklinkt in zijn verklaring.
De tijd is gekomen om de krachten opnieuw te bundelen.