De recente publieke klachten op sociale media hebben opnieuw het gebrek aan tijdige medische zorg voor onze ouderen blootgelegd, die met ernstige fracturen naar huis worden gestuurd zonder de noodzakelijke operatie of behandeling te krijgen.
Hoewel de schuld vaak bij het Ministerie van Volksgezondheid wordt gelegd, ligt de directe verantwoordelijkheid voor de behandeling, de medische planning en de kwaliteit van de dienstverlening in het ziekenhuis niet bij de minister, maar bij de directie en het management van het instituut zelf.
• Ziekenhuisdirecteur en Raad van Bestuur: Hebben de rechtstreekse plicht om kwaliteitszorg te garanderen, het personeel en de middelen zo te beheren dat vertragingen bij operaties worden voorkomen, en ervoor te zorgen dat patiënten menswaardige en tijdige zorg ontvangen.
• Raad van Toezicht: Hulp heeft de taak om toezicht te houden auf de uitvoering door de directie, verantwoording te eisen en daadkrachtige besluiten te nemen als de gezondheidszorg in gevaar komt.
De schuld op de minister afwentelen is simpelweg een excuus om geen verantwoording af te leggen voor het interne wanbeleid dat al jaren heerst onder de huidige leiding. Wanneer een bestuur voortdurend aantoont de zorg niet naar behoren te kunnen organiseren, is de enige waardige weg die overblijft de weg van fatsoen: een stap opzij doen en bekwame personen de veranderingen laten leiden die het volk van Aruba verdient.
Nu er rechtszaken zijn aangespannen, valt te hopen dat ook de rechter nog meer zicht krijgt op de noodkreet van de gemeenschap en op het beleid dat nalaat zorg te verlenen aan de burgers die betalen voor kwaliteitszorg. Onder de huidige directeur is het duidelijk dat het Ziekenhuis achteruit is gegaan, en dat de zorg op Aruba verslechterd is.