In de gemeenschap is een golf van bezorgdheid en felle kritiek ontstaan over de koers die het land vaart op het gebied van autonomie. De beslissingen die men op dit moment in het Parlement wil opleggen, in het bijzonder rond de goedkeuring van Rijkswetten zoals HOFA en LWHO, kunnen niet uitsluitend worden overgelaten aan het besluit van de parlementariërs en de huidige regering van AVP-FUTURO, gezien het gewicht van deze beslissing voor de toekomst van het land.
Het is geen geheim dat het beleid van de AVP-FUTURO-coalitie Aruba op een gevaarlijk kruispunt heeft gebracht, waarbij het land het risico loopt zijn karakter en eigen autonomie binnen het Koninkrijk der Nederlanden te verliezen. Gezien de recente ontwikkelingen stellen velen in de gemeenschap openlijk vraagtekens bij het standpunt van de bewindslieden en parlementsleden. Er wordt specifiek afgevraagd of de leiders van deze alliantie handelen in strijd met de belangen van onze voorouders door een capitulerende houding aan te nemen die het land enorme schade kan toebrengen.
Deze situatie heeft geleid tot structurele ontevredenheid, waarbij velen deze manier van regeren categoriseren als eentje die gebaseerd is op woede en structurele partijbelangen. Inconsistentie in het discours over de Nationale Dialoog: Het grootste geschilpunt op dit moment is de schijnbare inconsistentie in het politieke discours over een Nationale Dialoog.
In het begin, toen de zogenaamde “gremio’s” (commerciële en professionele verenigingen) nog niet betrokken waren, pleitten deze leiders vurig voor een open en structurele dialoog binnen de gemeenschap. Meermaals werden er vraagtekens gezet bij de werkelijke discussies die plaatsvonden, waarbij de twijfel rees of er wel echt sprake is van een structurele nationale dialoog met het volk, of dat de dialoog louter intern en met Nederland wordt gevoerd.
Nu de verenigingen echter zijn gehoord en zich bewust hebben uitgesproken, is het discours radicaal veranderd. Soms is de eis voor een nationale dialoog plotseling van tafel geveegd, met het argument dat de discussie uitsluitend in het Parlement moet plaatsvinden. Nu de verenigingen zijn gehoord tijdens de “marketingtour” van minister Geoffrey Wever en premier Mike Eman in Nederland, doen de bewindslieden alsof alles rond is, waarbij de wens van het volk zelf aan de kant wordt geschoven.
Dit roept een structurele vraag op: Waarom is de dialoog niet langer belangrijk? Heeft het volk op deze leiders gestemd om de autonomie van Aruba aan Nederland over te dragen? De kern van de bezorgdheid in de samenleving is dat het Parlement, als het uiteindelijke besluitvormingsorgaan, niet mag worden gebruikt om besluiten van een dergelijke omvang op te leggen zonder de vereiste consensus van het volk.
Een oproep aan elke burger om de politicus op wie u heeft gestemd te benaderen en uw stem te laten horen: of u de baas wilt blijven in uw eigen huis, of dat u uw huis aan Nederland overdraagt zodat zij kunnen bepalen hoe u in uw huis kunt en mag leven, zoals zij dat in de Tweede Kamer beslissen.
Voor de goedkeuring van wetten die de financiële en structurele toekomst van Aruba in handen leggen van een “derde partij” (Nederland), moet er een duidelyk traject van volksraadpleging zijn.
Er zijn twee fundamentele punten:
• Gebrek aan raadpleging: Echt leiderschap moet een traject bewandelen waarin naar het volk wordt geluisterd en het volk wordt overtuigd, vóórdat men met beslissingen van deze omvang naar het Parlement stapt.
• Verlies van Vrijheid: Het goedkeuren van deze wetten in hun huidige vorm wordt gezien als een directe overgave van autonomie en een bedreiging voor de vrijheid van Aruba om over zijn eigen toekomst te beslissen.
Deze situatie blijft zorgen voor veel spanning op politiek en sociaal vlak. De eis van de gemeenschap blijft onveranderd: totale transparantie, en dat het volk niet aan de kant wordt geschoven bij beslissingen die de koers van het land voor de komende decennia zullen bepalen.
Nu is de hamvraag (goudenvraag): Volk, heeft u op de politici van AVP-FUTURO gestemd om uw vrijheid in te leveren en Aruba opnieuw te herkoloniseren?