In de Nationale Bibliotheek vond een avond plaats die volledig was gewijd aan de rijkdom en ouderdom van onze Papiamentse taal. Het evenement trok veel bezoekers en bracht vernieuwde aandacht voor Aruba’s taalkundige erfgoed. Tijdens de avond presenteerde auteur en onderzoeker Ramon Todd Dandaré documenten die meer dan 300 jaar oud zijn, en die duidelijk de diepe historische wortels van het Papiaments aantonen.
Joyce Perreira, voorzitter van Fundacion Lanta Papiamento, sprak haar grote tevredenheid uit over de opkomst van de gemeenschap. Volgens Perreira zijn veel mensen zich nog steeds niet bewust van de lange geschiedenis van het Papiaments, vooral omdat de taal jarenlang geen deel uitmaakte van het schoolcurriculum en werd gezien als onbelangrijk.
Perreira legde uit dat scholen vroeger weinig tot niets onderwezen over Aruba zelf, haar cultuur, haar omgeving en haar eigen geschiedenis. Het Papiaments was zelfs verboden op school. Toch werden er verschillende taalkundige studies uitgevoerd, hoewel het lang duurde voordat de resultaten beschikbaar kwamen voor het publiek. Deze onderzoeken geven een helder inzicht in de ontwikkeling en evolutie van het Papiaments.
Een hardnekkige mythe — die zelfs vandaag nog wordt herhaald — is dat Papiaments geen geschreven taal was. De gepresenteerde documenten bewijzen het tegendeel. Hoewel Papiaments al meer dan 300 jaar wordt gesproken op Aruba, Bonaire en Curaçao, bestaat er bewijs van meer dan 250 jaar geschreven Papiaments, wat bewijst dat de taal levendig was en zich ontwikkelde net als elke andere officiële taal.
De mogelijkheid om oude teksten te bestuderen, maakt het mogelijk om de wijze van spreken en schrijven uit vroegere tijden te vergelijken met het moderne Papiaments. Op die manier kunnen taalkundige veranderingen en invloeden worden herkend die onze taal hebben gevormd. Dandaré’s presentatie liet zien dat men zeer diep kan doordringen in de structuur en oorsprong van het Papiaments.
Perreira gelooft dat het tonen van deze historische documenten nieuw cultureel bewustzijn creëert en meer Arubanen motiveert om hun moedertaal te waarderen en te koesteren. Ze verwerpt het oude idee dat Papiaments geen waarde had. Toen de Nederlanders naar Aruba kwamen, verwezen zij naar de taal als een “kalkoen taal”, een klank zonder waarde, en zij beschouwden Papiaments als ongeschikt voor onderwijs. Deze discriminerende houding domineerde jarenlang de scholen, hoewel modern onderzoek heeft aangetoond dat dit geen basis heeft.
Volgens Perreira vormt je moedertaal de kern van je intellectuele en sociale ontwikkeling. Onderzoeken tonen aan dat kinderen beter leren en begrijpen in hun eigen taal. Hierdoor kunnen zij kritisch denken, begrijpend lezen, helder schrijven en actief deelnemen aan discussies.
Perreira voegde eraan toe dat informatieve avonden zoals deze essentieel zijn om de kennis en waardering voor het Papiaments te vergroten. Het delen van onderzoeksresultaten met de gemeenschap versterkt het gevoel van trots en liefde voor onze moedertaal.
