James Finies, oprichter van de Bonaire Human Rights Organization en leider van de partij Pueblo Progresivo, heeft een bezwaarbrief gestuurd naar de Gezaghebber van Bonaire, de heer John Soliano, waarin hij zijn bezorgdheid uit over het Nederlandse wetsvoorstel dat de gezaghebbers van Bonaire, Sint Eustatius en Saba de bevoegdheid geeft om te gelasten dat online inhoud wordt verwijderd als zij van oordeel zijn dat dit de openbare orde bedreigt. Finies betoogt dat het verlenen van dit type bevoegdheid aan een enkele benoemde functionaris — die niet democratisch is gekozen — zonder voorafgaande rechterlijke goedkeuring of tussenkomst van justitie, gelijkenis vertoont met het gezag van een koloniale bestuurder of autoritaire heerser, in plaats van het type bestuur dat verwacht mag worden in een democratie die gebaseerd is op de rechtsstaat.
De bezwaarbrief van Finies aan Gezaghebber Soliano volgt op zijn eerdere brief van 28 juni 2026, gericht aan de Minister-President van Nederland, de Minister van Justitie en Veiligheid, leden van de Nederlandse Tweede Kamer en de Mensenrechtenraad, waarin hij zijn ernstige zorg uitte over de uitbreiding van de Nederlandse strafwetgeving die het verheerlijken van terrorisme en openbare meningsuiting op Bonaire strafbaar stelt.
Saba, met een bevolking van ongeveer 2.000 mensen, Sint Eustatius met ongeveer 3.000, en Bonaire, dat in 2004 circa 10.000 inwoners telde en inmiddels meer dan 25.000, zijn altijd vreedzame en gastvrije Caribische gemeenschappen gebleven, zonder noemenswaardige terroristische activiteiten die dergelijke ingrijpende beperkingen kunnen rechtvaardigen. De Speciale Rapporteur van de Verenigde Naties voor Mensenrechten en Terrorismebestrijding heeft herhaaldelijk gewaarschuwd dat te ruim geformuleerde terrorismebestrijdingswetten afwijkende meningen kunnen onderdrukken, maatschappelijke participatie kunnen beperken, legitieme politieke uitingen kunnen criminaliseren, en nooit mogen worden gebruikt om meer staatscontrole over het publiede debat te rechtvaardigen of fundamentele vrijheden te verzwakken.
Finies benadrukt dat de kwestie veel verder gaat dan sociale media. Het volk van Bonaire heeft gezien hoe hun democratische keuzes en collectieve beslissing werden gesentileerd, hun mensenrechten werden ontzegd, en hun eiland onder extern bestuur werd geplaatst in een constitutionele status die zij niet vrijelijk hebben gekozen. Tot op de dag van vandaag wordt het volk van Bonaire vanuit Den Haag bestuurd zonder effectieve stem of vertegenwoordiging bij de besluitvorming over hun wetten, instellingen, rechten en toekomst.
Terwijl de Bonerianen deze aanhoudende marginalisering moeten ondergaan, vraagt Finies zich af waarom Nederlandse wetten die vanuit Den Haag worden opgelegd, wel worden behandeld en prevaleren voor de openbare autoriteiten van Bonaire, terwijl internationale mensenrechten en verdragsverplichtingen waaraan het Koninkrijk der Nederlanden zich dient te houden, niet eens worden overwogen of gerespecteerd.
Publieke vraag aan Gezaghebber Soliano:
“Wie dient u? Verdedigt en naleeft u primair wetten die zijn vastgesteld door Nederlandse politici duizenden kilometers weg van Bonaire, of verdedigt u met evenveel kracht de democratische rechten en mensenrechten van het volk van Bonaire onder het Handvest van de Verenigde Naties, het internationaal recht en internationale mensenrechtenverdragen?”
Finies geeft aan dat zelfs in Nederland zelf deze wet tot constitutionele bezorgdheid heeft geleid. De Tijdelijke Commissie van de Tweede Kamer voor grondrechten en grondwetsherziening waarschuwde dat deze wet ingrijpt op de vrijheid van meningsuiting en het demonstratierecht, en daarom sterkere wettelijke waarborgen vereist.
Finies benadrukt dat artikelen 19 en 25 van het Internationaal Verdrag inzake burgerlijke en politieke rechten (IVBPR), samen met artikelen 19 en 21 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM), de vrijheid van meningsuiting en het recht op deelname aan de publieke zaak beschermen. Elke beperking moet wettelijk, noodzakelijk, proportioneel en in overeenstemming zijn met internationale mensenrechtennormen.
Respect voor de rechtsstaat vereist meer dan simpelweg wetten implementeren die door Nederlandse politici in Den Haag zijn opgelegd. Het vereist evenveel respect voor de democratische wil van het Boneriaanse volk, hun recht op deelname aan het bestuur en de hogere verplichtingen die voortvloeien uit het internationaal recht en mensenrechtenverdragen waaraan het Koninkrijk der Nederlanden gehouden is te voldoen.