De belangrijkste discussie die momenteel op Aruba woedt, en die rechtstreeks verbonden is met de toekomst van ons land, ligt in de handen van de Rijkswetten: de Rijkswet HOFA en de LWHO. De verdedigers van deze wetten, onder leiding van de regering van AVP-FUTURO, hebben Aruba in een hoek gedreven door de druk en intimidatie vanuit Nederland, die begon ten tijde van Staatssecretaris Raymond Knops.
Deze druk kwam op de moeilijkste momenten, vlak naast de enorme schuld die de AVP heeft gecreëerd met de PPP-projecten tussen 2005 en 2017. Dat beleid bracht Aruba in een financieel onacceptabele positie, en toen de pandemie toesloeg, maakte Nederland misbruik van deze kwetsbaarheid om strikte voorwaarden op te leggen.
Het scenario was een juridisch en financieel kruispunt: als het bestuurlijk akkoord niet zou worden getekend om de weg vrij te maken voor de Rijkswet, zou Aruba de cruciale liquiditeit om te overleven niet hebben ontvangen. Het directe gevolg van niet tekenen zou een totale instorting zijn geweest: het overheidsapparaat zou zijn gecrasht, en er was een hoog risico op vandalisme en sociale onrust door het gebrek aan middelen om ambtenaren te betalen, voedselschaarste en een directe bedreiging voor de nationale veiligheid.
Echter is een bestuurlijk akkoord in de juridische kern een executieve verbintenis en geen definitief goedgekeurde wet. Juridisch gezien betekent dit dat de ruimte om over de punten te onderhandelen naar behoren en met transparantie had moeten worden behandeld voordat de overeenkomsten werden geformaliseerd om ze in een Rijkswet om te zetten. Dit is niet gebeurd.
Toch weten we inmiddels allemaal dat bij de overgang van dat voorlopige akkoord naar de huidige Rijkswet, de structurele veranderingen en de transitie formeel zijn bezegeld door het kabinet van AVP-FUTURO.
Achterkamerpolitiek en een draai van 180 graden door Premier Mike Eman
Wat grote verontwaardiging oproept in de gemeenschap, is dat deze onderhandelingen achter gesloten deuren hebben plaatsgevonden, zonder behoorlijk overleg met het Parlement van Aruba. De vergadering is tot op de dag van vandaag niet herhaald, wat aantoont dat de Voorzitter van het Parlement van Aruba het volk volledig de rug heeft toegekeerd.
Er is sprake van een duidelijke en radicale omslag van 180 graden aan de kant van Premier Mike Eman. Waar hij voorheen een felle tegenstander was van een Rijkswet voor Aruba, willen de “nieuwe politieke gezichten” van vandaag – die geld boven principes lijken te stellen, onder leiding van Minister Geoffrey Wever and Gerlien Croes – de controle over het land overdragen aan Nederland.
Hoe noemen we dit proces? Een uitverkoopbeleid? Een verraad aan het volk dat zijn vertrouwen en stem aan hen heeft gegeven?
Het belangrijkste voorwendsel dat deze bewindslieden gebruiken, is dat Aruba een groot geldbedrag zal ontvangen voor investeringen. Ze weten echter zelf niet eens wat het werkelijke bedrag is. Het advies van de Raad van State was zeer duidelijk en krachtig: er is geen duidelijkheid of transparantie over de hoeveelheid geld die Nederland aan Aruba zal lenen voor deze PPP-projecten. In feite gaat het om een tweede golf van PPP-projecten, waarbij gebruik wordt gemaakt van hetzelfde financiële systeem dat Aruba in het verleden in de grote schuldproblemen heeft gestort.
Dit toont aan dat de marketing en propaganda van de “drie hoofden” die deze Rijkswet HOFA doordrukken, een visieloos en stuurloos beleid is, ver verwijderd van het welzijn van Aruba, en gericht is op een poging om de gemeenschap structureel te blijven beïnvloeden met lege beloftes.
Tot op de dag van vandaag heeft de regering van AVP-FUTURO op geen enkel moment een officiële aankondiging gedaan, noch hebben zij een openbare en nationale ruimte gecreëerd om informatie te verstrekken over wat het werkelijke standpunt van de regering is en het werk dat zij hebben verricht met de Rijkswet HOFA, die een ernstig negatief effect zal hebben voor Aruba. Lijkt het erop dat de regering de realiteit van wat zij aanrichten voor het volk verbergt?
Het niet tonen van daadkracht en het niet nemen van democratische verantwoordelijkheid roept de vraag op: Hoe kan deze houding worden gecategoriseerd? Als een totaal gebrek aan politieke moed? De oppositie informeert, terwijl de AVP flyers gebruikt om de realiteit te verbergen.
Ondertussen toont het politieke landschap twee compleet tegenovergestelde richtingen:
• MEP en PPA in actie: De fracties van MEP en PPA vergaderen actief met verschillende sectoren en geven uitgebreide nationale informatie. Het doel is om Aruba een volledig inzicht te geven in de werkelijke positie, de schade en de “capitulerende” denkwijze van de huidige regering. De wetten HOFA en LWHO treffen de burger niet alleen vandaag, maar zullen ook de volgende generaties ketenen, die niet zullen leven in de vrijheid waarmee wij zijn opgegroeid. Met deze wetten verliest het lokale politieke bestuur zijn kracht, waardoor het Parlement van Aruba verandert in een simpele “marionet” van Nederland, waar instructies van buitenaf komen om te worden uitgevoerd zonder dat Aruba een stem of directe input heeft over haar eigen bestemming.
• De propaganda van de AVP: Aan de andere kant heeft de AVP-partij een flyer met veel “uiterlijk vertoon” uitgebracht om vermeende prestaties van het afgelopen jaar te tonen, wat dient als een visuele vervorming. Deze flyer loopt parallel met het afscheid van Premier Mike Eman als leider van de AVP, die aanstaande september zal aftreden.
Geruchten in de wandelgangen van de overheid: Een functie in ruil voor de Status Aparte?
In de wandelgangen van de overheidsgebouwen in zowel Nederland als Aruba gaat het sterke gerucht de ronde dat de persoonlijke wens van Premier Mike Eman is om de volgende Gouverneur van Aruba te worden, aangezien de termijn van de huidige Gouverneur ten einde loopt. Om te kunnen solliciteren naar dit hoge ambt, bepaalt het wettelijk kader dat een persoon ten minste twee jaar volledig buiten de actieve politiek moet staan.
De vraag die in het volk leeft, is of dit gerucht op waarheid berust en of deze functie de “werkelijke prijs” is waarvoor Premier Mike Eman de autonomie heeft opgegeven waarvoor zijn voorvaderen met bloed en leven hebben gevochten. Velen vergelijken deze situatie met wat er in de politieke geschiedenis op 12/8 is gebeurd, een crisis die dezelfde Eman-dynastie in het verleden op Aruba heeft veroorzaakt.
Conclusie: Het uur van het democratische oordeel
Aruba bevindt zich op een cruciaal moment waarop alleen de wil van het volk een verschil kan maken. Uiteindelijk zal het electoraat elke politicus, minister en parlementariër die voor of tegen deze wetten stemt, democratisch beoordelen. Deze stemming zal de definitie van hun toekomst in de Arubaanse politiek betekenen, of het zal het definitieve graf zijn van hun carrière, samen met de Status Aparte die zij zelf van het Arubaanse volk afnemen.
Terwijl de AVP informatieavonden organiseert over vermeende verschillende prestaties, samen met AVP-congressen en nieuwe activiteiten, verkeert Aruba in droefenis en vecht voor haar vrijheid, haar status aparte, haar autonomie, zelfbeschikking, de macht van haar parlement en de kracht van haar stem als Arubanen. De AVP laat hiermee echter zien dat zij geen belang hecht aan het volk.
Aan de andere kant informeren de PPA en MEP de gemeenschap over hun rechten en de huidige koers van Aruba, samen met kiezers die dagelijks strijden, hun stem laten horen en hebben getekend tegen de Rijkswet HOFA en LWHO voor de toekomst van Aruba.
Stemmen voor of tegen de Rijkswet HOFA and LWHO: Is de toekomst of het politieke einde in het parlement
