De vraag die de gemeenschap vandaag stelt is geen kwestie van mening, maar van de verantwoordingsplicht van een regering in een rechtsstaat. Wanneer een minister-president handelt, doet hij dit in zijn hoedanigheid als gezagsdrager; daarom moet elke actie verankerd zijn in de keten van publieke controle.
Het gebrek aan uitleg over de “selectiecriteria” en de “financieringsbron” voor het schilderen van particuliere huizen schaadt het vertrouwen in onze instellingen. In een democratie roept het gebruik van medewerkers van Land Aruba voor privékwesties, zonder dat er een verordening of publieke richtlijn is die dit rechtvaardigt, ernstige vragen op over machtsmisbruik. Dit is een vorm van favoritisme die in strijd is met de verplichtingen van gelijke behandeling die de overheid heeft tegenover alle burgers. Transparantie is geen privilege dat de regering verleent, maar een recht dat voortvloeit uit ons constitutionele systeem.
Daarnaast volgen minister Gerlien Croes en minister Geoffrey Wever hetzelfde modus operandi. Drie regeringshoofden, alle drie zonder transparantie, waarbij het geld van het volk op het spel staat. Tot op de dag van vandaag neemt minister Geoffrey Wever geen verantwoordelijkheid voor de naleving van de HOFA; hij heeft niet de fatsoen en het gezicht om de waarheid te spreken over waarom het geld van het Land Aruba niet naar de overheidsdepartementen gaat om deze te verbeteren, zodat zij de service kunnen verlenen die het volk verdient?.
Tegelijkertijd reageert minister Gerlien Croes, wiens communicatiegedrag tot op de dag van vandaag ter discussie staat, niet op het volk of het Parlement over de details van haar privévluchten. Een gebrek aan respect, wellicht de politieke fout waar het volk zijn vertrouwen in stelde? Een minister van wie duidelijk is dat ze niet de fatsoen en het gezicht heeft om de waarheid te spreken? Is dat de reden waarom ze zich voor haar eigen spiegel verbergt?
Drie hoofden die het land praktisch vernietigen, of leiden ze Aruba werkelijk naar een duistere toekomst? Met cosmetica die de juiste weg lijkt te zijn, maar wat is de werkelijke realiteit? Is dit waar Aruba voor gestemd heeft?