Tijdens de parlementaire bijeenkomst, waarin SERLIMAR haar strategisch plan presenteerde, bracht parlementslid Eduard Pieters van de PPA-fractie een krachtige en directe boodschap: “De afvalcrisis op Aruba is niet alleen een technisch of logistiek probleem, maar vooral een probleem van een gebrek aan handhaving, een gebrek aan verantwoordelijkheid en een gebrek aan politiek leiderschap.”
Volgens de cijfers die SERLIMAR heeft gepresenteerd, dekt het staatsbedrijf tussen de 80% en 90% van de huishoudelijke afvalophaling op Aruba. Maar ondanks dat is de realiteit dat Aruba vuiler is dan ooit. “We kunnen niet blijven toestaan dat Aruba een land wordt waar vuilnis de straten, de natuur (mondi) en de tuinen van mensen domineert,” benadrukte Pieters.
Een structureel systeem dat regels handhaaft
Een van de meest kritieke punten die Pieters op tafel legde, was de huidige situatie waarin SERLIMAR (na veel pogingen) het punt zou kunnen bereiken dat ze de vuilnisbakken weghalen bij personen die hun bijdrage niet hebben betaald. Volgens Pieters creëert dit een veel groter probleem. “De cruciale vraag is: als je de vuilnisbak bij een huis weghaalt, waar gooien ze hun vuilnis dan neer?” vroeg hij zich af.
Voor de PPA-fractie is het antwoord zichtbaar in elke buurt, in de natuur, in de tuinen van mensen en op verlaten terreinen. Dit draagt direct bij aan het probleem van illegaal dumperen waar Aruba nu mee kampt.
SERLIMAR kan het gewicht niet alleen dragen
Pieters gaf aan dat ook het Parlement zijn verantwoordelijkheid moet nemen. Volgens Pieters heeft SERLIMAR de wettelijke plicht om afval op te halen en bij te dragen aan het afvalbeheer, maar de realiteit is dat het bedrijf nog niet de volledige capaciteit, het personeel of het budget heeft om alle verantwoordelijkheden te dragen die de overheid op hun schouders legt.
Iets wat ongelooflijk maar waar is, is dat SERLIMAR—een Arubaans bedrijf—momenteel nog steeds een ‘tipping fee’ (storttarief) moet betalen aan een particulier bedrijf om afval te verwerken op het terrein van het land Aruba. Voor Pieters is dit het bewijs dat Aruba nog steeds geen structureel en duurzaam systeem heeft voor afvalbeheer.
“Er zijn al wetten. De vraag is niet of er wetten zijn. De vraag is waarom we ze niet handhaven,” verklaarde hij.
“De kanker van Aruba is het gebrek aan handhaving”
In een van de krachtigste momenten van het interview verklaarde Pieters dat “de kanker van Aruba het gebrek aan handhaving is.” Volgens Pieters vermijdt de overheid vaak om hard op te treden, omdat niemand hard wil optreden tegen het onverantwoordelijke gedrag van onze eigen mensen.
“Het kan niet normaal zijn dat een minister-president in de wijken vuilnis zoals koelkasten moet gaan oprapen, omdat mensen de regels niet willen volgen. Dit helpt niet om de mentaliteit of de afvalsituatie op Aruba te veranderen,” zei Pieters. Voor de PPA is de tijd aangebroken om serieuze boetes en sancties op te leggen aan degenen die Aruba bewust vervuilen.
De echte oplossing is een mentaliteitsverandering
Ondanks zijn harde kritiek benadrukte Pieters dat de langetermijnoplossing niet alleen repressie is, maar educatie. Volgens Pieters moet de verandering op school en thuis beginnen.
“Een kind kan op school niet leren om voor het milieu te zorgen, terwijl de ouder het autoportier opent en een fles naar buiten gooit,” uitte hij.
De PPA-fractie is van mening dat Aruba moet toegeven naar een cultuur waarin afvalscheiding, recycling en burgerplicht iets normaals worden, en niet de uitzondering.
“Geen duurzaamheid zonder discipline”
Pieters concludeerde dat Aruba niet kan blijven praten over duurzaam toerisme en levenskwaliteit, terwijl het afvalprobleem onbeheersbaar blijft. Om een schoon en duurzaam Aruba te bereiken, moet de overheid stoppen met toespraken en shows, en eindelijk leiderschap tonen door de wet met gezag, consistentie en visie te handhaven.
“Een schoon land creëer je niet zomaar met slogans. Dat creëer je met discipline, educatie en leiderschap dat niet bang is om beslissingen te nemen,” concludeerde hij.