Jason Fullink: Cultuur is iets om te beleven en moet van generatie op generatie worden doorgegeven om onze identiteit te behouden

De voormalig voorzitter van het Slavernij Platform op Curaçao, Jason Fullink, deelde een diepgaande reflectie over de uitdaging en het belang van het verbinden van de verschillende generaties met het erfgoed van de slavernij. In een krachtige toespraak legde Fullinck uit dat de verbinding met de jeugd zich niet alleen moet beperken tot historische gegevens alleen, maar dat de focus moet liggen op het overdragen van de levende cultuur en identiteit.
Het verschil tussen informatie en cultuur Fullink begon met het onderscheiden van wat informatie is en wat werkelijk cultuur vormt. Hij legde uit dat in dit digitale tijdperk iedereen gemakkelijk structurele gegevens kan vinden:
Wat je opzoekt op Google of via Kunstmatige Intelligentie (AI), is algemene informatie die je in boeken of op internet kunt vinden: data, data (feiten), gebeurtenissen en informatie in het algemeen.
Fullinck verduidelijkte echter dat cultuur iets veel diepers is dat niet uit boeken komt. Cultuur is de kennis die voortkomt uit de geleefde ervaring van de gemeenschap. Dit omvat:
• Eigen identiteit en waarden.
• Familieverhalen die van generatie op generatie worden doorgegeven.
• Traditioneel eten.
• De omgang en het respect dat je voor elkaar hebt.
Volgens de oud-voorzitter zijn deze elementen wat men ontvangt van ouders en van de oudere personen in de gemeenschap. Lange tijd was deze orale (mondelinge) en culturele overdracht cruciaal voor het overleven van het gehele culturele erfgoed.
De drie pijlers van de generatie Om te illustreren hoe dit proces zou moeten werken, presenteerde Fullinck het concept van generatie niet simpelweg als data, maar als een structurele brug ondersteund door drie fundamentele pijlers:
• Pijler 1: Wat we ontvangen uit het verleden: Dit is de basis die bestaat uit onze taal, verhalen, liederen, waarden en het respect dat aan ons is doorgegeven.
• Pijler 2: De brug (Het heden): Dit vertegenwoordigt onze huidige taak. Het is de verbinding tussen hen die al zijn gegaan, hen die vandaag aanwezig zijn, en hen die nog in aantocht zijn. Wij hebben de verantwoordelijkheid om als die brug te fungeren.
• Pijler 3: De toekomst: Dit is het officiële erfgoed dat we voorbereiden en naar behoren achterlaten, zodat de volgende generatie ermee verder kan gaan.
Tot slot trok Jason Fullink een duidelijke lijn: om ervoor te zorgen dat het slavernijerfgoed en de culturele identiteit blijven leven onder de jeugd, moet de huidige generatie haar rol op zich nemen als de actieve brug die de taal van de jongeren begrijpt en de waarden van het verleden overbrengt naar de toekomst.