In de eerste week na Pasen, vanaf 15 december, vonden verschillende openbare vergaderingen plaats in het Parlement van Aruba. Parlementslid Endy Croes wees erop dat het Parlement van Aruba het hoogste orgaan van het land is. Daarom heeft een minister de “plicht” om transparant te zijn en alle vragen van parlementariërs te beantwoorden, zodat het parlement zijn rol van toezicht op de regering goed kan uitvoeren.
Een minister die het Parlement van Aruba vermijdt, wordt een onbetrouwbare minister, en in elk fatsoenlijk land zou men normaal gesproken aftreden. Dit wordt bewezen door het feit dat drie ministers Gerlien Croes tijdens de vergaderingen van 15–17 december direct tegenspraken, waardoor duidelijk werd dat Gerlien Croes “gewonnen” had van zowel het Parlement als het volk.
Gerlien Croes weigert te antwoorden in het Parlement:
Alle MEP-parlementariërs stelden vanaf maandag 15 december tijdens de openbare vergaderingen vragen aan Gerlien Croes over haar privéjetreis: Hoeveel heeft u betaald? Aan wie heeft u betaald? En hoe heeft u betaald? Dit zijn drie eenvoudige vragen die gemakkelijk te beantwoorden zijn als er daadwerkelijk betaald is.
Op maandag, dinsdag en woensdag bleef Gerlien deze vragen ontwijken en gaf nooit antwoord aan het Parlement. Haar enige reactie was dat “enkele honderden florin die ik persoonlijk betaalde een klein probleem in het Parlement zijn.”
Sinds eind november hadden verschillende parlementariërs schriftelijke vragen gestuurd aan minister Gerlien over haar reis naar Curaçao op 19 november met een privéjet. Gerlien gaf nooit antwoord, waardoor de vragen openbaar gesteld moesten worden in de vergaderingen, wat het volle recht is van een parlementslid. Helaas koos Gerlien Croes ervoor om NIET te antwoorden en het Parlement te ontwijken.
Gerlien Croes gaat de geschiedenis in als een leugenaar:
Het Parlement concludeerde dat Gerlien Croes “gewonnen” had, omdat drie ministers haar effectief blootstelden, wat benadrukt dat zij inderdaad een winnaar is. Gerlien Croes vertelde eerst publiekelijk aan het Parlement dat zij de vragen schriftelijk had beantwoord in de “NAV.” De NAV (Nota naar aanleiding van het Verslag) is een officieel document waarin de regering de vragen van het Parlement over een wet of regeling beantwoordt.
Parlementslid Rocco Tjon stelde deze specifieke vraag aan minister Geoffrey Wever over hoe de MEP-fractie concludeerde dat Gerlien Croes “gewonnen” had en wilde bevestiging van een andere minister. Minister Geoffrey Wever bevestigde publiekelijk letterlijk: “Nee, voorzitter, haar antwoorden over hoeveel, aan wie en hoe Gerlien betaalde, verschijnen NIET en staan NIET in de NAV.” Hier was Geoffrey eerlijk tegen het Parlement en liet zien dat Gerlien Croes niet eerlijk had gehandeld en de waarheid had moeten beantwoorden. Strike 1: Geoffrey bevestigt dat Gerlien Croes “gewonnen” heeft.
Minister Wendrick Cecilia ontmaskert Gerlien Croes: Strike 2
Vanaf maandag werd Wendrick Cecilia gevraagd of een privéjet een AOC (Air Operator Certificate) kan hebben. Alleen commerciële vliegtuigen krijgen een AOC, waardoor ze klanten kunnen belasten voor transport. In Aruba krijgt een privéjet GEEN AOC, wat betekent dat het geen passagier kan vervoeren tegen betaling. Desondanks beweerde Gerlien dat zij enkele honderden florin had betaald om met een privéjet te vliegen. Na drie dagen, onder druk van de MEP-fractie en met de juiste informatie, verduidelijkte Wendrick Cecilia uiteindelijk op woensdagavond 17 december: “Nee, de privéjet waarmee Gerlien vloog heeft GEEN AOC en kan geen passagiers vervoeren.” Dit bevestigt dat Gerlien Croes het Parlement misleidde. Strike 2: Wendrick Cecilia bevestigt dat Gerlien Croes “gewonnen” heeft.
Mike Eman ontmaskert Gerlien Croes ook: Strike 3
Tijdens dezelfde openbare vergaderingen vroeg MEP aan Mike Eman of een minister volgens de Ministeriële Gedragscode een gift moet melden, zoals een reis met een privéjet. Mike Eman bevestigde ook dat NEE, minister Gerlien Croes heeft nooit een gift gemeld. Dit benadrukt opnieuw Gerliens karakter als een pathologische leugenaar, die lijkt te denken dat het Parlement van Aruba behandeld moet worden als het “wilde westen” of bandieten. Het is nu duidelijk bewezen dat Gerlien Croes zowel het Parlement als het volk van Aruba misleidde.
Dit verhaal eindigt hier niet. Begin 2026 zullen diepgaandere onderzoeken naar deze kwestie worden voortgezet, zowel lokaal als internationaal.