Cornelis Wilson, een gepensioneerde Arubaanse professional en ontwikkelingsplanner, pleit voor een diepgaande transformatie in de manier waarop Aruba wordt bestuurd. Na een groot deel van zijn leven in Europa te hebben gewoond, deelt Wilson een bijzondere visie waarin hij voorstelt een nieuwe moraal te introduceren in de politiek en het bestuur, geïnspireerd door de universele figuur van de moeder en het concept van zorg.
Via zijn initiatief getiteld “Project Moeder” (Proyecto Mama) wil Wilson het politieke debat voorbij de traditionele ideologieën tillen. “We zijn allemaal door een moeder verzorgd,” benadrukt Wilson, waarbij hij verduidelijkt dat zijn concept niet structureel beperkt is tot de biologische moeder alleen, maar tot alle personen die het beste voorhebben met ons land en de taak van de zorg voor ons land in hun hart dragen. Vanuit zijn perspectief ligt de “redding” van het Caribisch gebied in de handen van de waarden van moeders.
Een “wereldburger” met zijn hart in Aruba en het Caribisch gebied
Hoewel hij op Aruba is geboren, werd Wilson op slechts 13-jarige leeftijd naar Leiden, Nederland, gestuurd. Omdat hij het grootste deel van zijn leven buiten het systeem en de dagelijkse realiteit van het eiland heeft gewoond, heeft hij een brede blik ontwikkeld waardoor hij zichzelf als een “wereldburger” beschouwt. Wilson sneed het onderwerp van zijn persoonlijke vrijheid aan en legde uit dat deze afstand hem de kans heeft gegeven een leven te leiden dat “bevrijd” is van bepaalde lokale normen, een waarde die hij zeer koestert.
Momenteel wijdt Wilson een groot deel van zijn vrije tijd aan zijn passie voor poëzie, waarbij hij schrijft in de vijf officiële talen van het Caribisch gebied: Papiamento, Engels, Spaans, Nederlands en Frans.
Zijn band met Aruba blijft echter intact. “Mijn hart staat volledig open voor Aruba, voor haar verleden, heden en toekomst,” verklaart hij. Hij ziet een grote gelijkenis tussen de politieke dynamiek binnen de kleine kring waarin hij actief is in Leiden en de politiek op Aruba, wat zijn bezorgdheid voedt over dezelfde problemen en omstandigheden waar het volk doorheen gaat. Met een vleugje humor merkte Wilson op dat hij, op de een of andere manier, “meer stemmen” (aandacht en erkenning) krijgt in Leiden dan in zijn eigen geboorteland.
Filosofie van “Project Moeder”: Verandering in de machtshouding
Het centrale doel van “Project Moeder” is het herdefiniëren van leiderschap. Wilson wijst erop dat, hoewel moeders tegenwoordig steeds belangrijkere posities en macht in de samenleving bekleden, zij vaak de traditionele houding en bestuursstijl van de man overnemen. Zijn doel is om een heroverweging van deze positie te stimulering, door een perspectief van liefde, zorg en bescherming — eigenschappen die inherent zijn aan de moederfiguur — te verweven in het dagelijks bestuur. De spreker beschouwt zichzelf als een “zoon van alle moeders” en uit zijn bezorgdheid over het welzijn van alle vrouwen die die titel dragen.
Concrete voorstellen: Museum en Virtuele Muur
Om substantie en leven te geven aan zijn filosofie, komt Cornelis Wilson met twee tastbare voorstellen voor Aruba:
- Museum van de Moeder: Geïnspireerd door het “Vrouwenmuseum” dat Wilson maandelijks bezocht toen hij in Hanoi, Vietnam woonde, stelt hij een soortgelijke plek voor op Aruba en Curaçao. Dit museum zou tot doel hebben om te onderwijzen en bewustzijn te creëren over het traject en alle aspecten van het leven van een moeder, en tegelijkertijd te dienen als een platform om vrouwenorganisaties te versterken om concrete veranderingen in de samenleving te bewerkstelligen.
- Muur van de Moeder: Dit idee bestaat uit een openbare muur versierd met kunsttegels, foto’s of ontwerpen die moeders uit de gemeenschap vertegenwoordigen. Elke tegel zal voorzien zijn van een QR-code die burgers naar een website leidt met gedetailleerde verhalen over die specifieke moeder. Dit stelt de bevolking in staat om zelf hun geschiedenis op een zichtbare manier te vertellen, zonder structureel afhankelijk te zijn van kranten of de radio.
Zonder angst, zonder schaamte, maar zonder geduld
Wilson stelt categorisch dat hij geen enkele angst heeft om te proberen de politiek op Aruba te beïnvloeden, gezien het enorme potentieel dat het eiland heeft om zich te blijven ontwikkelen. Hij beloofde elk podium en elke publieke gelegenheid aan te grijpen om op deze visie aan te dringen.
Wat betreft zijn persoonlijke houding in deze strijd, stelt Wilson zich volledig open: “In mijn moraal heb ik geen angst en ken ik geen schaamte,” concludeerde hij, hoewel hij toegaf dat het enige wat op zijn pad ontbreekt geduld is, aangezien hij deze sociale en politieke veranderingen zo snel mogelijk wil zien gebeuren voor het welzijn van Aruba.