Sinds haar aantreden in het regeringsapparaat heeft minister Gerlien Croes zichzelf gepresenteerd als het gezicht van een “nieuwe politiek”. Wanneer men echter de realiteit achter de façade van propaganda analyseert, blijft er een beeld over van populisme, een gebrek aan transparantie en beslissingen die ernstig in twijfel worden getrokken als een gevaar voor de politieke toekomst van Aruba.
Transparantie in het Geding: De Reis per Privéjet Een van de donkerste punten in het korte traject van de bewindsvrouw is het gebrek aan respect voor het Parlement van Aruba en daarmee voor het volk dat zij vertegenwoordigen. De vragen over de reis per privéjet blijven een open wond. Niet alleen heeft de bewindsvrouw nagelaten behoorlijk verantwoording af te leggen; ze beweerde het uit eigen zak te hebben betaald, maar tot op de dag van vandaag heeft minister Gerlien Croes geen kwitantie of bankafschrift overlegd. Dit is een manipulatieve verklaring. Het plaatst de integriteit van de minister in een zeer negatief daglicht en bestempelt haar optreden als een “schande” voor het bestuursniveau dat Aruba verdient.
Onderwijs: Salarisverhoging versus Structurele Problemen Op het gebied van onderwijs verkoopt de minister het idee van gemakkelijke oplossingen. Hoewel de leraren een salarisverhoging hebben gekregen, wordt dit gezien als een populistische maatregel die de kern van het probleem niet raakt: het “35-jarige plateau”. De frustratie in de onderwijswereld blijft groot, aangezien de realiteit laat zien dat de bewindsvrouw pretendeert problemen op te lossen, terwijl ze in de praktijk juist meer verwarring en conflict in de sector creëert.
“Fake” Titels en Departementen voor Campagnemedewerkers Een ander punt dat de aandacht trekt, is de titel van Minister van Koninkrijksrelaties. Volgens wetgevende kritiek bestaat deze functie officieel niet in de Landsverordening Instelling Ministeries (LIM) onder een andere minister dan de minister-president, noch in andere Arubaanse wetten. Men vraagt zich af of dit simpelweg een “fake” positie is onder de minister van Sport om een internationaal imago te creëren zonder solide juridische basis.
Nog verontrustender is het personeelsbeleid. De oprichting van de afdeling “Ban Studia / Education USA” wordt gezien als een onnodige duplicatie van taken die al bestonden binnen het Departement van Onderwijs. De vraag die in de gemeenschap weerklinkt is: gaat het hier om een nieuwe afdeling om politieke campagnevoerders aan een baan te helpen als gunst voor stemmen? Ditzelfde patroon werd opgemerkt bij de afdeling Jongeren en Kinderen, waar structuren werden gesloten en weer geopend met dezelfde inhoud, enkel om een indruk van innovatie te wekken die er niet is.
Een Debacle in de Ogen van Nederland De politiek van de bewindsvrouw is ook in Nederland niet onopgemerkt gebleven. Informatie duidt erop dat er ook in Den Haag groeiende bezorgdheid is over de koers die Aruba hiermee vaart. Wat werd gepresenteerd als een “stralende toekomst”, wijst na amper een jaar regeren eerder op een “toekomstig debacle”.
Voor veel waarnemers vertegenwoordigt minister Gerlien Croes een opportunistisch populisme dat het welzijn van Aruba op het spel zet voor persoonlijke en politieke belangen. Als deze trend zich voortzet, zou de toekomstige politieke ondergang van Aruba een zeer duidelijke naam en achternaam kunnen hebben. Dit zijn de praktijken waardoor Nederland het vertrouwen in Aruba verliest: het handelen van politici die zich gedragen als een struisvogel.