James Finies, oprichter van de Bonaire Human Rights Organization (BHRO), reageert op de juridische procedures die door Greenpeace Nederland zijn aangespannen tegen de Nederlandse regering inzake klimaat verplichtingen.
Een delegatie van Greenpeace Nederland heeft overleg gepleegd met de heer James Finies op 21 augustus 2021 in het kantoor van de BHRO. Sindsdien heeft de heer Finies het leiderschap van Greenpeace herhaaldelijk gewaarschuwd voor het misbruiken of verkeerd voorstellen van de klimaatcrisis in de context van Bonaire. De kwestie van Bonaire betreft het recht op zelfbeschikking en fundamentele mensenrechten en is een sterk gepolitiseerde kwestie. Aantal van de betrokken verzoekers zijn politici, en een dergelijke misrepresentatie kan de internationale aandacht onderdrukken, afleiden of verwarren ten aanzien van het constitutionele en internationale proces om het volk van Bonaire te beschermen onder artikel 73 van het VN-Handvest als een Niet-Zelfbesturend Gebied.
“Mijn moeder en vader, hun ouders, en de generaties vóór hen zijn geboren en hebben geleefd op Bonaire. Honderden, duizenden jaren lang hebben onze voorouders in haar wateren gevist, op haar land gejaagd en veeteelt bedreven en haar grond bewerkt. Bonaire is niet alleen ons thuis, het is onze identiteit, onze geschiedenis en onze verantwoordelijkheid om te beschermen,” aldus Finies.
De inheemse bevolking van Bonaire heeft sinds de gedwongen ontmanteling van de Nederlandse Antillen in 2010 een snelle en systematische achteruitgang doorgemaakt: de lokale bevolking is in slechts vijftien jaar gedaald van ongeveer 80% naar slechts 30%. Gezinnen worden verdreven, rechten worden ontzegd en stemmen van het volk worden uitgesloten van beslissingen die hun cultuur en de toekomst en eiland beïnvloeden.
Vanuit deze realiteit spreek Finies — niet alleen als individu, maar als deel van een volk dat weigert te worden uitgewist — een volk dat sinds 2010 te maken heeft met een kritieke “stille uitwissing van hun bestaan en cultuur.” Een volk dat nu verdwijnt, niet door een toekomstige klimaatramp, maar door koloniale wetten en beleid opgelegd door Den Haag. In deze context spreek Finies Greenpeace aan over hun handelen en de diepere kwestie van milieurechtvaardigheid zonder zelfbeschikking.
Deze kwestie roept ernstige zorgen op over milieurechtvaardigheid, instemming en het recht op zelfbeschikking van het volk van Bonaire.
Misrepresentatie en gebrek aan Instemming – Greenpeace heeft Bonaire aangehaald in klimaatrechtszaken, maar negeren de koloniale bestuursstructuur die zonder instemming is opgelegd, loopt men het risico de ware politieke en mensenrechtelijke realiteit van het eiland verkeerd voor te stellen.
Koloniale Greenwashing -Door Bonaire louter te presenteren als een “Nederlands eiland” dat wordt getroffen door klimaatverandering, legitimeert Greenpeace onbedoeld of bedoeld het voortduren van koloniale heerschappij en smoort de rechtmatige strijd van het eiland voor zelfbeschikking. Zo verandert een potentiële campagne voor rechtvaardigheid in een vorm van koloniaal “greenwashing”, die milieubescherming lijkt te bepleiten maar juist de structuren in stand houdt die uitbuiting, uitsluiting en milieuschade mogelijk maken.
Ware milieurechtvaardigheid kan niet bestaan zonder dekolonisatie en zelfbeschikking- Wij roepen daarom
Greenpeace en alle internationale organisaties op om:
*Bonaire te erkennen als een gekoloniseerd, niet-zelfbesturend gebied;
*Misleidende informatie over de constitutionele status te corrigeren — Greenpeace heeft Bonaire onjuist bestempeld als een “bijzondere gemeente” van Nederland, terwijl de verankering als Openbaar Lichaam zonder instemming van het volk is opgelegd;
*Gebruik te maken van bestaande lokale expertise: Bonaire heeft meer dan tien milieuorganisaties met tientallen jaren ervaring, waaronder de BHRO als mensenrechtenorganisatie. Toch heeft Greenpeace deze groepen genegeerd en zich in plaats daarvan gericht op politieke figuren voor internationale aandacht; *Inheemse, lokale bestuur te ondersteunen als kern van elk raamwerk voor klimaatrechtvaardigheid; *Te waarborgen dat klimaatgerelateerde voordelen, fondsen of beleidsmaatregelen direct de bevolking van Bonaire ten goede komen — en niet verre Europese regeringen en instellingen.
*De demografische en culturele marginalisatie van de Bonairianen te erkennen, wier bevolking in vijftien jaar tijd is gedaald van 80% naar 30%, waardoor de inheemse gemeenschap een ernstig risico loopt te verdwijnen.
De milieu- en sociale uitdagingen van Bonaire kunnen niet los worden gezien van de politieke ontmachtiging van het eiland. Zonder zelfbestuur kan Bonaire geen eigen milieubeleid vaststellen, zijn hulpbronnen beheren of beslissen hoe adaptatie fondsen worden gebruikt.
Voor klimaatmaatregelen om eerlijk en effectief te zijn, moeten ze ook dekoloniaal zijn, waarbij het herstellen van het volk van Bonaire het recht om over hun eigen toekomst te beslissen, op hun eigen eiland.