Vanmorgen, tijdens de behandeling van de strafzaak tegen agenten M.V. en R.G.D., hebben de ouders en partner van Ayden Lanoy in de rechtszaal gesproken.
In de rechtszaal was duidelijk veel emotie aanwezig toen de ouders van Ayden Lanoy het woord namen.
“Ze hebben mijn zoon gedood zonder hem de kans te geven zich over te geven”
De moeder van Lanoy nam zichtbaar geëmotioneerd het woord. Met diepe pijn als moeder vertelde zij de rechter hoe ontevreden en gekwetst zij is over de manier waarop de politie tegen haar zoon heeft gehandeld. Overmand door verdriet en woede zei zij dat de twee agenten haar zoon hebben gedood. Zij verzocht de rechter om te onderzoeken wat er precies is gebeurd.
De moeder vroeg: “Waarom hebben ze mijn zoon niet de kans gegeven zich over te geven?” Volgens haar kenden de agenten Ayden niet. In tranen verklaarde zij: “Ze hebben Ayden zijn recht op leven ontnomen.” Zij voegde daaraan toe: “Welke straf de rechter ook oplegt, het verandert niets aan de pijn die ik draag.” Zij benadrukte dat de agenten haar zoon geen enkele kans op leven hebben gegeven.
Zij stelde tevens dat Ayden geen problemen had met justitie. Iedereen die hem kende, kende hem als een vrolijk persoon, en zonder reden hebben de agenten zijn leven afgenomen.
Zij zei: “Hoe kan de rechter verwachten dat ik moet leven met twee personen die mijn zoon hebben gedood en zeggen dat zij hun werk deden?” Zij gaf aan te begrijpen dat de rechter duidelijkheid in de zaak wil brengen, maar stelde de vraag: “Politieagenten die veiligheid en orde moeten waarborgen, hebben rouw in mijn leven gebracht.”
Partner van Ayden spreekt
De partner van Ayden verklaarde dat het incident haar leven volledig heeft veranderd. Emotioneel vertelde zij dat zij ’s nachts niet kan slapen. Zij zei dat haar 7 maanden oude kind naar zijn vader zoekt, en dat zij niet weet hoe zij haar kind moet uitleggen dat politieagenten, die mensen moeten beschermen, zijn vader hebben gedood. Zij gaf aan dat het erg moeilijk is om zonder Ayden te leven.
De sfeer in de rechtszaal was zeer emotioneel. Veel mensen huilden. Leden van CEA deelden tissues uit aan degenen die huilden.