Aruba heeft een Arubaanse identiteitscrisis bereikt. St fundación SIKI (Fundacion SIKI) maakt zich grote zorgen; het gaat niet alleen om het feit dat de AVP-FUTURO-regering onze grondwet en de wetten van Aruba niet respecteert. De AVP-FUTURO-regering is de eerste regering in de politieke geschiedenis van Aruba die de portefeuilles nog steeds niet heeft verdeeld zodat de regering kan functioneren; tot op de dag van vandaag beschikt de huidige regering niet over de Landsverordening instelling ministeries (LIM).
De LIM is erg belangrijk voor de begroting van het Land Aruba, voor wanneer een minister een zaak aanspant in de rechtbank, en voor vele andere onderdelen binnen een regering. Op dit moment heeft Aruba ministers die een portefeuille bekleden, maar die officieel tot op de dag van vandaag nog werken met de portefeuilles van de vorige regering. Dit is een zeer verwarrende situatie en spreekt boekdelen over het kabinet-AVP-FUTURO, dat het niet eens eens kon worden over een LIM.
De Landsverordening instelling ministeries (LIM) is een van de eerste zaken die een regering moet aanpakken om een land te kunnen blijven besturen, maar dit gebeurt alleen als een regering werkelijk zichzelf respecteert en de interne processen van het Land Aruba respecteert.
Vaak wordt gezegd dat Nederland druk uitoefent op Aruba, maar als wij onszelf niet respecteren, hoe kunnen we dan verwachten dat Nederland of enig ander land ons respecteert? De voorzitter van stichting SIKI, jurist Jayburtt Dijkhoff, vindt deze situatie zeer alarmerend. Er zijn veel rapporten die vermelden dat het Land Aruba een “low trust society” (vertrouwensarme samenleving) is; dit betekent dat de bevolking vrijwel geen vertrouwen meer heeft in de regering, in het parlement, in de departementen, in de justitie, noch in de politie. Het volk van Aruba moet uit zijn slaap beginnen te ontwaken en beginnen met kritische vragen te stellen.
Als Aruba in stilte blijft, gaat Aruba een richting op die onze kinderen niet wensen en waarvoor zij niet hebben gekozen. Wat erg belangrijk is voor het volk om te weten, is dat je één tak kunt breken, maar een bundel takken — dat is het verenigde volk — kan werkelijk niemand breken. De tactiek die telkens weer wordt gebruikt, is om ons te verdelen op basis van politieke kleur, en het is belangrijk dat het volk begint te bevragen wat er gaande is, eist dat de regering verantwoording aflegt over ons eigen land, en ook onze wetten en ons volk respecteert, zonder een kleur goed te praten.