Tijdens een bijeenkomst met de Dienst Inspectie van Onderwijs uitte parlementariër Eduard Pieters van de PPA-fractie zijn groeiende bezorgdheid over verschillende verontrustende signalen in het Arubaanse onderwijs. Hoewel de bijeenkomst informatief was en de nadruk lag op beleidsplannen, is de aanhoudende werkdruk en de extra uitdaging die de Inspectiedienst heeft met het huidige ‘Bureau Kinderopvang’ enorm.
Sinds 2009 hinkt de Inspectiedienst achter de feiten aan om haar verantwoordelijkheden naar behoren na te komen. De inspecteurs willen hun werk doen, maar ze hebben onvoldoende middelen om dit te bereiken. De Inspectiedienst blijft meer verantwoordelijkheden krijgen zonder adequate steun van regeringen om toezicht te houden op de kwaliteit van het onderwijs op Aruba. Volgens Pieters heeft de realiteit in ons onderwijs aangetoond dat Aruba de onderwijsproblematiek niet langer kan laten opstapelen zonder serieuze actie.
32% Slagingspercentage: “Dit mag niet normaal worden”
Een van de punten die de PPA de meeste zorgen baart, is de situatie op het Colegio Nigel Matthew, waar verschillende ouders hun zorgen hebben geuit over het slagingspercentage, dat slechts rond de 32% ligt.
Volgens Pieters is de zorg niet alleen het cijfer zelf, maar ook het groeiende gevoel onder de ouders dat het evaluatiesysteem niet werkelijk de capaciteiten van de kinderen weerspiegelt. “Ouders hebben het gevoel dat de kinderen op een te beperkte manier worden beoordeeld, vooral in de kernvakken zoals Nederlands, Engels en Wiskunde, aangezien bijvoorbeeld slechts twee evaluatiemomenten bepalen of een kind overgaat of niet,” legde Pieters uit.
Maar wat de PPA nog het meest verontrustte, was de angst die ouders voelen om hun zorgen officieel kenbaar te maken.
“Ouders moeten niet bang zijn om te spreken”
Volgens Pieters hebben verschillende ouders aangegeven dat ze bang zijn voor represailles tegen hun kinderen als ze blijven aandringen op de problematiek op school. “Dit is zeker iets heel ernstigs,” benadrukte Pieters. “Wanneer een ouder bang is om de belangen van zijn kind te verdedigen, moeten we onszelf afvragen waar ons onderwijssysteem naartoe gaat.”
Hoewel Pieters de ouders aanmoedigde om de officiële weg te volgen en hun zorgen rechtstreeks bij de school neer te leggen, zei hij dat dit signaal niet genegeerd kan worden.
We moeten weer in onze kinderen gaan geloven
Voor de PPA-fractie kan het debat niet alleen gaan over percentages of resultaten. Pieters benadrukte dat de discussie veel dieper moet gaan: over een onderwijscultuur van kwaliteit en de manier waarop we naar onze kinderen en leerkrachten kijken.
“Wij geloven in ‘teacher collective efficacy’ (het gezamenlijke geloof van docenten in hun eigen effectiviteit),” verklaarde Pieters. “De leerkrachten moeten geloven dat zij het verschil kunnen maken. De leerkrachten moeten erin kunnen geloven dat zij sámen een verschil kunnen maken. Want als we in ons hoofd gaan prenten dat de kinderen van bijvoorbeeld San Nicolas het niet kunnen, of dat de kinderen in het ‘langere traject’ het niet kunnen, dan beperken we zelf hun toekomst en houden we het fenomeen van de ‘self-fulfilling prophecy’ in stand. Met als gevolg dat de kinderen inderdaad slecht zullen blijven presteren in hun studie.”
Volgens Pieters moet de sfeer op school “safe”/veilig, positief en motiverend zijn, zowel voor de leerkracht als voor de student. De school moet een plek zijn waar de MENS het gevoel heeft dat hij kan groeien en vooruitgaan.
De leerkrachten zijn moe en Aruba kan dat niet blijven negeren
Pieters legde ook de nadruk op het welzijn van de leerkrachten en gaf aan dat er verschillende empirische onderzoeken en signalen uit het onderwijsveld zijn die aantonen dat veel leerkrachten moe, zat en gedemotiveerd zijn, en een totaal gebrek aan steun van welke regering dan ook ervaren. “We vragen veel van onze leerkrachten zonder te zorgen voor de nodige middelen waarmee zij hun roeping kunnen uitoefenen,” zei hij. “Ze werken met hart en ziel voor onze kinderen. Maar als we niet voor hen zorgen, zal het systeem uiteindelijk instorten.” Volgens de PPA is investeren in de kwaliteit van het onderwijs niet alleen het bouwen van gebouwen, het kopen van materiaal, het organiseren van wandeltochten en het verhogen van salarissen, maar moet het voornamelijk een integrale investering in de mens zelf zijn.
“Een leerkracht die zich gesteund en gewaardeerd voelt, brengt dit van nature over op het kind,” benadrukte Pieters.
Onderwijs is geen kostenpost, het is een investering in de toekomst van Aruba
In zijn conclusie stuurde Pieters een duidelijke boodschap dat Aruba onderwijs niet langer als een secundaire zaak kan behandelen. “Kwaliteit in het onderwijs ontstaat niet per ongeluk,” concludeerde hij. “Het ontstaat wanneer je investeert in de groei en het welzijn van je leerkrachten, wanneer je naar je ouders luistert, wanneer je een veilige omgeving creëert voor kind en leerkracht, und wanneer je werkelijk gelooft dat elk kind op Aruba het potentieel heeft om succes te behalen.”
