Mike Eman, Telearuba, 11 juli 2014
Parlementslid Endy Croes heeft er kennis van genomen dat Minister-President Mike Eman officieel zijn aftreden heeft aangekondigd als leider van de AVP per september 2026, en als Minister-President per 1 januari 2027. Een aankondiging die, naar alle schijn, als een koud bad is gevallen binnen zijn eigen coalitie. Zoals Minister Gerlien Croes zelf publiekelijk heeft bevestigd, was deze aankondiging niet afgestemd; noch met FUTURO, noch met zijn eigen Partijraad. Een Minister-President kondigt zijn vertrek aan zonder plan, zonder opvolger en zonder afstemming met zijn partners. Dit is niet het overdragen van een erfenis, dit is het weglopen voor je verantwoordelijkheid.
De vorm van de aankondiging is slechts het halve verhaal. Wat Parlementslid Endy Croes zorgen baart, is het contrast met wat Mike Eman zelf in het openbaar heeft verkondigd en verdedigd.
In juli 2014 ging Mike Eman in hongerstaking. Hij kampeerde voor Fort Zoutman, pal voor het Kabinet van de Gouverneur, omdat de Rijksministerraad een KB (aanwijzing) naar de Gouverneur had gestuurd om de begroting van Aruba niet te ondertekenen. De schuld van Aruba steeg drastisch onder zijn eigen regering; het tekort van 2014 bedroeg 443 miljoen florin en Nederland eiste controle. Destijds zei Mike Eman NEE. Hij hield in het openbaar voet bij stuk en gaf zijn woord aan het Arubaanse volk.
Nu moeten we ons ook herinneren hoe Mike Eman op dat punt is beland. Sinds hij in oktober 2009 de regering overnam, vertoonde zijn allereerste begroting voor 2010 al een groot tekort. Jaar na jaar, in 2011 en 2012, bleef dit tekort groeien. Zowel de Raad van Advies als het IMF gaven in 2013 sterke signalen af dat de Arubaanse staatsschuld te snel y te drastisch toenam.
In maart 2013 ondertekende Mike Eman zelf het ‘Witte Donderdag Akkoord’ (Protocol 2013), waarmee hij Aruba verplichtte de schuld terug te dringen. Desondanks presenteerde de begroting van 2014 een tekort van 443 miljoen florin, goedgekeurd door zijn eigen parlementsleden in de Staten. Dit is dezelfde situatie die destijds leidde naar de bekende hongerstaking.
Vandaag, in 2026, dwingt diezelfde Mike Eman zijn parlementsleden om VÓÓR de Rijkswet HOFA te stemmen. Een wet die Aruba onder exact hetzelfde type Nederlands financieel toezicht plaatst dat hij 12 jaar geleden nog een “verkrachting” noemde. En ondertussen verlaat hij zelf het schip; zonder plan, zonder een benoemde opvolger, waardoor hij zijn coalitie met alle gevolgen laat zitten.
Parlementslid Endy Croes kan de huidige houding van Mike Eman tegenover Nederland niet begrijpen. In 2014 gebruikte hij het woord ‘verkracht’ om de autonomie van Aruba te verdedigen. In 2026 draagt deze zelfde leider diezelfde autonomie over aan Nederland en verlaat hij het schip, waardoor het land zelf met de Nederlanders moet dealen. Parlementslid Croes uit dat de politieke beslissing om Aruba’s financiële autonomie via een Rijkswet — die hij zelf met ‘verkrachting’ vergeleek — aan Nederland over te dragen, terwijl hij tegelijkertijd zijn vertrek aankondigt zonder transitieplan, iets is wat het Arubaanse volk zelf moet begrijpen en beoordelen.
Mike Eman is 180 graden gedraaid. Het volk van Aruba heeft nog maar één vraag te stellen: wat is er tussen 2014 en 2026 precies veranderd voor Mike Eman? Want voor Aruba is er, als het gaat om de noodzaak om onze autonomie te beschermen, absoluut niets veranderd.
Bronnen van de uitspraken van Mike Eman:
https://nos.nl/artikel/673801-premier-aruba-in-hongerstaking
https://nos.nl/artikel/2058634-nederland-zat-fout-in-conflict-met-aruba-over-begroting