De politieke geschiedenis van Aruba schrijft momenteel een van haar donkerste pagina’s. Volgens de laatste verklaringen en het standpunt van Minister Geoffrey Wever moet de brandstofprijs in Aruba om welke reden of kost dan ook stijgen, waarbij het minimumloon wordt gebruikt om deze verhoging door te voeren. Een drastisch standpunt dat een duidelijk en vernietigend signaal afgeeft: het volk moet de last blijven dragen van ondoordachte beslissingen, terwijl de kosten van levensonderhoud steeds dieper in de afgrond wegzinken.
Een patroon van arrogantie en draaikonterij
Deze houding staat niet op zichzelf. Het is hetzelfde patroon van inconsistentie dat deze bewindspersoon vertoonde toen hij in de vorige regering-MEP-RAIZ zat, waar hij de btw (BTW) afwees — terwijl hij in de nieuwe coalitie nu een van de belangrijkste voorstanders is om deze er krachtig door te drukken.
Nu, met dezelfde dreigende houding om een kabinet te laten vallen, legt hij maatregelen op met betrekking tot het minimumloon, terwijl hij terdege weet dat dit in de huidige economische realiteit rechtstreeks leidt tot een drastische prijsstijging van alle artikelen en eerste levensbehoeften. Achter een “lief schapencomputertje” is de dagelijkse werkelijkheid voor veel ambtenaren en zijn eigen collega’s achter de schermen er een van vermoeidheid en een schone komst van een personalistische bestuursstijl, waarbij individuele belangen zwaarder wegen dan het algemeen welzijn.
Twijfels over Goed Bestuur en Rechtmatigheid
Deze situatie trekt de principes van Goed Bestuur (Good Governance) ernstig in twijfel. Hoe is het mogelijk dat een voltallige coalitie toestaat dat deze schadelijke situaties zich voordoen zonder dat er één minister of parlementariër is met de juridische en politieke moed om pal te staan voor Aruba?
Het is te betreuren dat, in plaats van het grondwettelijke mandaat uit te voeren om in de eerste plaats het volk te dienen, de prioriteit van veel parlementariërs schijnbaar is verschoven naar het beschermen van hun zetel, persoonlijke voordelen en machtsposities. Het ontbreken van een vast en transparant wettelijk kader — zoals het gebrek aan controlemechanismen voor de LIM-wet — leidt ertoe dat deze regering op de grens van de wet opereert, waarbij het ontbreekt aan due process en de transparantie waar de burger recht op heeft.
Magneetpoppen en zelfverrijking in de politiek
De volgers (followers) in het parlement van de coalitie — figuren binnen de AVP en de fractie van FUTURO, met uitzondering van Mike de Meza — spelen slechts de rol van eenvoudige marionetten in dit scenario. De praktijk van het voorrang geven aan de “eigen zak” terwijl het volk wordt opgeofferd, is een nationale schande.
De laatste openbare vergadering in het Parlement heeft één ding duidelijk gemaakt: Aruba is getuige van een van de zwakste en meest bedenkelijke regeringen in haar geschiedenis. Parlementariërs die zijn beëdigd om dit land te verdedigen, kiezen ervoor besluiten te steunen die de koopkracht van de burger vernietigen. Dit bewijst dat de werkelijke waarde voor het land aan de kant is geschoven en dat het enige dat telt de continuïteit van de politieke macht is, ten koste van het lijden van het gehele volk.
