Aruba bloeit, maar het volk lijdt. Dat is de harde realiteit die parlementslid Eduard Pieters (PPA) naar voren bracht tijdens de wekelijkse persconferentie: een land dat records breekt in toerisme, maar zijn eigen afval niet kan beheren, is een land dat niet vooruitgaat, maar dreigt te storten.
Buurten betalen de prijs voor een verlamde regering In Parkietenbos, Simon Antonio en Cas Paloma is het probleem geen theorie, maar de dagelijkse realiteit. Giftige stank is onderdeel van hun leven geworden en tast de gezondheid, waardigheid en levenskwaliteit aan. Door de jaren heen hebben deze bewoners eindeloze beloftes gehoord en talloze plannen en rapporten gezien, maar oplossingen bleven uit. “Het volk vraagt niet om meer studies. Het volk vraagt om oplossingen,” aldus Pieters. Voor hem is dit niet alleen nalatigheid, maar een teken van een verlamde regering die de moed mist om beslissingen te nemen die jaren geleden al genomen hadden moeten worden.
8 jaar politiek, nul resultaat Pieters herinnerde aan een cruciaal moment in 2018, toen voormalig minister Otmar Oduber een verbrandingsoven voorstelde. Destijds werd dit voorstel getorpedeerd door politiek drama en milieu-argumenten die, volgens Pieters, achteraf gezien eerder persoonlijk dan feitelijk waren. Nu, bijna tien jaar later, heeft Aruba ovens die medisch afval en slib probleemloos verwerken, wat bewijst dat die richting de juiste was. “De geschiedenis wijst uit dat wanneer politiek en persoonlijk belang domineren, het volk de prijs betaalt,” verklaarde Pieters.
Overtourism of onderontwikkeling? De vraag die Pieters stelt is simpel maar vernietigend: Heeft Aruba last van overtourism of van onderontwikkeling? Het toerisme groeit, maar de infrastructuur blijft achter. Wegen verslechteren, het openbaar vervoer faalt en het afvalsysteem stort in. Volgens Pieters is dit geen toeval, maar het resultaat van jarenlang gebrek aan planning en visie. “Groei zonder visie is een ramp die zal exploderen,” waarschuwde hij.
Geen gebrek aan informatie, maar aan moed Volgens Pieters is het probleem niet een gebrek aan onderzoek. Aruba heeft genoeg rapporten en technisch advies om tot actie over te gaan. Wat ontbreekt is politieke wil en moed. “Het ontbreekt ons niet aan plannen, het ontbreekt ons aan moed,” zei hij. Terwijl besluitvorming wordt uitgesteld, wordt het probleem groter, duurder en gevaarlijker voor de volksgezondheid.
De oplossing ligt klaar, maar de regering beweegt niet Pieters stelde iets concreets voor: Aruba moet wetgeving introduceren op het gebied van waterbeheer, waarbij grote projecten zoals hotels en condominiums verplicht worden hun eigen afvalwater te verwerken en duurzaam te hergebruiken. Dit is geen theorie; dit gebeurt al op Aruba. Met een overgangsregeling van 5 tot 10 jaar zou dit de druk op het huidige systeem verlagen en vervuiling verminderen. Maar hiervoor moet de regering stoppen met praten en beginnen met beslissen.
Een land dat de koers kwijt is Voor Pieters is dit probleem groter dan alleen afval. Het is de reflectie van een land dat zijn richting is kwijtgeraakt. Aruba wist dat het toerisme zou groeien en de druk zou toenemen, maar het land heeft zich niet voorbereid. “Een land dat zijn groei niet plant, veroordeelt zijn volk tot de gevolgen ervan,” zei hij. Genoeg gepraat, het is tijd voor leiderschap. Terwijl de regering blijft discussiëren, blijven de buurten lijden. “Het volk kan niet in giftige stank blijven leven terwijl de regering debatteert,” concludeerde Pieters.
