In een sfeer van groeiende spanning waarin de kosten van levensonderhoud Arubaanse huishoudens blijven drukken, staat het debat over het belastingsysteem specifiek de BBO (Belasting op Bedrijfsomzetten) en de invoering van de BTW weer centraal. Volgens recente verklaringen slaan zowel de commerciële sector als de consumenten alarm over de “wrede” impact van deze belastingen op hun portemonnee.
De Niet-Nagekomen Belofte van de BTW Tijdens de laatste verkiezingscampagne beloofden partijen zoals de AVP de BBO af te schaffen en een BTW-systeem in te voeren. Het bleek echter dat de MEP ook van plan was om na de verkiezingen die richting op te gaan. In tegenstelling tot wat velen hoopten, is deze verandering niet gerealiseerd. Velen herinneren zich de vastberaden houding van Minister Geoffrey Wever, die ooit verklaarde dat de BTW er “over my dead body.” (“over mijn lijk”) zou komen. Hoewel de BTW niet is ingevoerd, blijft de huidige zorg de cumulatieve impact van de huidige BBO, die wordt omschreven als een ondraaglijke last voor handelaren die deze kosten moeten doorberekenen aan de eindconsument.
Extra Fondsen: Een “Pot met Goud” voor de Overheid Een van de sterkste punten in de discussie is de hoeveelheid extra geld die de overheid ontvangt. Door een stijging van 25% in de internationale vrachttarieven zijn de belastinginkomsten voor de staatskas drastisch gestegen, zonder dat dit was begroot. Dit roept een fundamentele vraag op: Waarom heeft de overheid zoveel extra geld nodig? Volgens analisten vloeit dit geld in de “pot van het land Aruba,” maar dit vertaalt zich vaak niet in verlichting voor de burger. In plaats daarvan geeft de overheid geld uit aan commerciële activiteiten zoals “Ban Caya”-feesten om het volk zand in de ogen te strooien. Ook wordt afgevraagd of deze extra fondsen simpelweg worden gebruikt om te voldoen aan de eisen van de Landverordening Aruba Financieel Toezicht (LAft) en om op papier een surplus te tonen, terwijl het volk worstelt om eten op tafel te krijgen.
Een Oproep voor een “Break” De boodschap aan de bewindslieden is duidelijk: als er niet-begrote fondsen zijn binnengekomen door inflatie en de stijging van vrachttarieven, moet dat geld worden gebruikt voor directe verlichting. “Geef onze mensen een adempauze, zodat het volk van Aruba kan eten,” is de kreet die in de gemeenschap weerklinkt. De eis is niet meer uitgaven aan bureaucratie, maar om de “goede economie” waar de regering mee te koop loopt te gebruiken om de financiële druk te verminderen en te stoppen met het verspillen van geld aan onnodige activiteiten ten gunste van de gezinnen die dit het hardst nodig hebben.