Op 25 maart 1977 schreef Aruba geschiedenis met het eerste raadgevende referendum binnen het Koninkrijk der Nederlanden—een gebeurtenis die voorgoed de koers van ons eiland richting autonomie bepaalde.
Ondanks dat Aruba destijds een klein gebied was met slechts ongeveer 60.000 inwoners, vond het Arubaanse volk leiderschap in de grote visionair Betico Croes, een strijder met geloof, moed en vastberadenheid om het recht op zelfbeschikking van ons volk te verdedigen.
Gedurende vele jaren bevond Aruba zich in een moeilijke positie binnen de Antilliaanse constellatie, als politieke minderheid en zonder de economische instrumenten om de eigen ontwikkeling te sturen. Het volk verloor het vertrouwen in de traditionele politiek, wat uiteindelijk leidde tot de oprichting van de MEP in 1971 en de hernieuwde strijd voor autonomie.
Met het motto “Vox Populi, Vox Dei” (De stem van het volk is de stem van God) organiseerde de Arubaanse regering het referendum, zodat het volk zijn wil democratisch kon uiten. Er werden Referendum- en Informatiecommissies opgericht om debat, educatie en brede volksdeelname op het hele eiland te waarborgen.
Ondanks tegenstand van Nederland, de Antilliaanse regering en een volledige boycot door de AVP, ging het referendum door. Het resultaat was duidelijk en overweldigend:
82,5% van de kiezers gaf een krachtig mandaat voor Aruba om de Antilliaanse constellatie te verlaten.
Het proces kreeg internationale erkenning, met waarnemers en journalisten uit verschillende landen, en betekende tevens een vooruitstrevende stap doordat 18-jarigen—ook al waren zij geen Nederlandse staatsburgers—stemrecht kregen.
Hoewel het resultaat destijds werd geminimaliseerd, heeft de geschiedenis zijn waarde bewezen. Het referendum van 1977 werd het beslissende instrument dat uiteindelijk leidde tot Aruba’s Status Aparte op 1 januari 1986.
25 maart 1977—een symbool van moed, eenheid en vastberadenheid van het Arubaanse volk.
Eeuwige eer en respect voor Betico Croes, Bevrijder van Aruba.
