Parlementslid Endy Croes heeft de onberispelijke trackrecord van Aruba gedurende de afgelopen 40 jaar sinds de invoering van de Status Aparte stevig verdedigd. Het parlementslid memoreerde dat Aruba altijd volwassenheid en verantwoordelijkheid heeft getoond in zijn financieel beheer, in het bijzonder met betrekking tot leningen die op de internationale markt zijn afgesloten, onder andere in New York. Gedurende deze vier decennia heeft Aruba altijd al zijn schulden structureel betaald, conform de regels en vervaldata, zonder ooit in een situatie van wanbetaling (default) te zijn geraakt. Volgens Croes moet deze geschiedenis van naleving Nederland het nodige vertrouwen geven; het is het bewijs en de garantie dat Aruba de COVID-19-lening vlekkeloos en zonder enige betalingsachterstand zal nakomen.
De Megaschuld van de AVP (2010-2017)
Croes onderstreepte dat de huidige financiële realiteit moet worden gezien in het licht van de recente geschiedenis. Hij benadrukte dat we NIET moeten vergeten dat de AVP in de jaren 2010-2017 het astronomische bedrag van 2200 miljoen florin heeft geleend, uitsluitend om hun jaarlijkse begrotingstekorten te dichten. Dit beleid, bekend als “feestvierend ten onder gaan”, creëerde de nationale megaschuld, waardoor onze schuld steeg van 43% in 2009 naar 93% in 2017. Dit is de realiteit en we kennen allemaal de geschiedenis van Mike Eman, oftewel de hongerstaking, toen Nederland in 2014 de Rijkswet door de strot van de toenmalige AVP-regering wilde duwen.
Van COVID-19 naar de IMF-Normen
Na COVID-19 is er sprake van een solider financieel beleid waarbij de officiële cijfers voor zich spreken. Dit illustreert een structurele vermindering van onze nationale schuld, die zelfs de voorspellingen van experts overtreft op weg naar het voldoen aan het advies van het Internationaal Monetair Fonds (IMF):
COVID-19-jaar: De nationale schuld bereikte het hoogste punt in de geschiedenis en liep op tot 112% van het bbp, omdat er 916 miljoen florin van Nederland werd geleend om de pandemie te overleven.
Jaar 2025: Er werd een succesvolle verlaging van de nationale schuld tot onder de 70% gerealiseerd.
Jaar 2026: De schuld van Aruba bereikt de 61%.
De financiële rapportages geven aan dat de nationale schuld van Aruba zal blijven dalen onder de structuur die het kabinet-Wever-Croes II sinds 2022 na Covid heeft geïmplementeerd, en in het jaar 2029 zal uitkomen op 47%. Dit is veilig en ligt onder de norm van 50% die het IMF in zijn rapport van maart 2025 adviseert.
Lof van het CAft
Deze resultaten tonen aan dat Aruba het zelf kan en dat ons land in de goede richting zit. Er is geen enkele reden voor Nederland om te denken dat Aruba in gebreke zal blijven. Deze realiteit werd in februari van dit jaar (2026) bevestigd, toen de voorzitter van het CAft zelf in de Staten van Aruba verklaarde dat het financiële herstel “too good to be true” lijkt. Deze lofuiting kwam precies op het moment dat hij de financiële details bekeek en de grote prestatie van het overschot van 500 million florin per december 2024 benadrukte.
Conclusie
Parlementslid Croes eindigde met de woorden dat er aan de kant van Nederland politieke wil nodig is om tot een ander akkoord te komen dat niet HOFA is, maar wel dezelfde resultaten oplevert—zoals een onderlinge regeling of een herziening en wijziging van de huidige LAFT. Op deze manier kan de financiële naleving worden gegarandeerd en keert de rust terug aan beide kanten van de Atlantische Oceaan.